Sea Sand Song

จาก blog ของ paepae และ house ที่คุยถึงเรื่องศาสนา … มีความเห็นนึงใน blog ของ paepae ที่คาใจอยู่พอสมควร
จริงหรือที่เราต้องได้รับการอบรมจากคนที่มีศาสนาก่อน ถึงจะเป็นคนดีได้?
เราคนไทยเกือบทุกคนได้เรียนวิชาพุทธศาสนาในโรงเรียน และสังคมมีความผูกพันกับพุทธศาสนาเป็นอย่างมาก … แต่คนชาติอื่นๆที่ไม่ได้เป็นอย่างนี้ล่ะ ไม่มีหลักสูตรทางศาสนา สังคมไม่ได้ผูกติดกับศาสนาอย่างเหนียวแน่น คนในสังคมนั้นจะเป็นอย่างไร?
ถึงจะพูดถึงแค่ในประเทศไทย การเป็นคนดีนั้น พูดให้ถูกคือ เป็นคนดีในพุทธศาสนามากกว่า นั่นคือถ้าไม่มีพุทธศาสนา เราก็อาจจะเป็นคนดีได้เหมือนกัน แต่เป็นคนดีในอะไรสักอย่าง (อาจจะเป็น Flying Spaghetti Monster) … ศาสนาดูเหมือนจะเป็นแนวทางมากำหนดว่าต้องปฏิบัติตัวอย่างไรในสังคมเสียมากกว่า (ซึ่งหลักนั้นผมก็ไม่เถียงว่ามันไม่ดี)
การที่เราเติบโตขึ้นมา ได้รู้ดีรู้ชั่วจากพุทธศาสนา แต่กลับมาประกาศว่าไม่นับถือพุทธศาสนานั้น ถือเป็นการยกตนเหนือคำสอนหรือเปล่า? ในความเห็นผมเลย ผมว่าไม่นะ ผมถือว่าเป็นการไม่ยึดติดมากกว่า (คุ้นๆเหมือนได้ยินคำสอนอันนี้ในพุทธศาสนา) คนนั้นอาจจะได้พิจารณาอย่างถี่ถ้วนตามหลักกาลามสูตรแล้วว่า พุทธศาสนาไม่ใช่หลักที่เหมาะกับตัวเองอย่างสมบูรณ์ และไม่อยากบอกว่าเป็นพุทธศาสนิกชน เพราะไม่ได้ปฏิบัติตามหลักในหลายๆอย่าง …
ศาสนาบางครั้งก็เหมือนกฎหมาย ต่างกันที่บทลงโทษ … เราต้องตอบแทนกฎหมายที่มาบังคับเรารึเปล่า?
ในความคิดผม ศาสนามีพื้นฐานมาจากความอ่อนแอทางจิตใจของมนุษย์ มันเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจที่มนุษย์ประดิษฐ์ขึ้น เพื่อให้เรารู้สึกว่า เวลาเราทำอะไรสักอย่างลงไป เราจะถูกมองว่าเป็นคนดี สังคมนับถือเรา คนอื่นชื่นชมเรา [...]

[Read more →]