Sea Sand Song

วันนี้เรียนวิชา LAN Administration เป็นคาบสุดท้าย ซึ่งก็เป็นคาบเรียนสุดท้ายของเทอมนี้ และเป็นคาบสุดท้ายของการเรียนปริญญาโทนี่ด้วยเช่นกัน

เมื่อตอนเช้า Amarin Shipping ก็มาเอาของที่จะส่งทางเรือกลับ ตอนนี้ห้องก็เลยโล่งไปพอสมควร หนังสือ เสื้อผ้า ของฝากบางส่วน และของใช้ทั่วไปที่ไม่ต้องใช้ในช่วงนี้ก็ขนกลับทั้งหมด พยายามทำให้กระเป๋าเดินทางเบาที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะก็ยังมีของบางส่วนที่ยังไม่ได้เอากลับเนื่องจากต้องใช้ เช่นกระเป๋าเป้ เป็นต้น

แต่เนื่องจากพลาดรอบเรือที่มันจะออกกลางเดือนนี้ เลยต้องรอไปถึงปลายเดือนหน้ากว่าเรือจะออกอีกที แล้วเรือก็แล่นแบบช้าๆใช้เวลา 6 อาทิตย์! กว่าจะไปถึงเมืองไทย (อะไรจะขนาดนั้น)

เดี๋ยวอาทิตย์หน้าก็จะแวบไป NY กับ DC ซัก 5 วันก่อนจะกลับมาอยู่ที่ Chicago อีกอาทิตย์นึงก่อนกลับเมืองไทย

ปล. วันนี้เห็น Technology lab ที่มหาวิทยาลัยเพิ่งเปลี่ยนเครื่องคอมพิวเตอร์ทั้งหมดเป็น iMac … สุดยอด! ความรู้สึกนี้ได้อารมณ์เดียวกันกับตอนที่ภาควิชาคอมพิวเตอร์สร้างตึกใหม่เสร็จพอดีกับตอนที่ผมจบปริญญาตรีเลย … แม่ง!

โปรแกรมเมอร์กะหลั่วๆ เงินเดือน เดือนละ 10,000 บาท
โปรแกรมเมอร์เก่งๆ เงินเดือน เดือนละ 30,000 บาท

แทนที่จะจ้างคนเก่งๆคนนึง เอาเงินนั้นไปจ้างคนกะหลั่วๆได้ตั้ง 3 คน … คุ้มเห็นๆใช่ไหม? … ไม่เสมอไป

ต้องเสียเวลาฝึกงานสอนงานไหม?
ต้องเสียเวลามานั่งตอบคำถามโง่ๆไหม?
ต้องเสียเวลามาอธิบายซ้ำอีกรอบไหม?
ต้องเสียเวลามานั่งตรวจงานอย่างละเอียดไหม?
ต้องเสียเวลามาแก้งานไหม?
ต้องเสียเวลาหงุดหงิดและปวดหัวไหม?

รายการข้างบนนี่มักจะไปตกอยู่ที่ senior programmer, designer หรือ architect เป็นต้น เวลาที่เสียไปของคนเหล่านี้ในการทำหน้าที่อย่างข้างบนต้องถือเป็นต้นทุนด้วยเช่นกัน แล้วคนเหล่านี้ก็เงินเดือนไม่ใช่น้อยๆ เป็นต้นทุนที่หลายคนจะมองไม่ค่อยเห็น แต่แพงทีเดียว

ไปจ้างคนกะหลั่วๆ ให้มารบกวนเวลาทำงานของคนเก่งๆ ส่วนต่างเงินเดือนแค่นั้นอาจไม่คุ้มเลยสักนิดเดียว

จากข่าวนี้ Blognone, TechCrunch

คือว่าอยากเดตกับวุ้นเส้นและนาเดียทีเดียวสองคนเลยอ่ะ อย่างนี้ก็ต้องเป็น CEO ควบสองบริษัทล่ะสิเนี่ย …

รูปนี้นาเดียดูเป็นผู้ใหญ่มาก (ก็เค้าแก่กว่านายตั้งหลายปี — แต่วุ้นเส้นนี่อายุเท่ากันเลยนะ) ความสวยและเซ๊กซี่นี่ได้ใจไปเต็มๆเลย … เอิ๊ก!

โหลนี้ดองมาปีนึงกับ 5 เดือนละ จริงๆมันได้ที่มานานแล้วล่ะ แต่ดองไว้จนลืม (เหมือนการงานเลย) พอดีเมื่อวานเพิ่งนึกได้ เลยอยากลองทำพวกแกงมะนาวดอก ปกติทั่วไปก็จะใช้ฟักใส่ลงไปในน้ำแกง แต่ด้วยความที่ยังไม่มีเวลาไปซื้อฟักที่ร้านขายของชำ (มันต้องเข้าเมือง แล้วก็ออกนอกเมืองไปอีกเมืองนึง ซึ่งใช้เวลาเดินทางเป็นชม.อยู่) ก็เลยจะใช้หัวไช้เท้าแทน (บังเอิญมันมีขายที่ซุปเปอร์มาร์เกตของฝรั่ง) ส่วนไก่นี่ก็หาซื้อได้ง่ายๆ อยากได้แบบทั้งตัว น่อง หน้าอก ปีก มีให้เลือกสรร

เมื่อวานลองทำครั้งแรก ด้วยความที่ไม่เคยทำมาก่อนในชีวิต ก็เลยต้องลองมั่วๆดูก่อน ผมชอบกินหัวไช้เท้าแบบนิ่มๆ ก็เลยเอาลงไปต้มก่อนนานพอสมควร (ตอนที่ทำนี่ก็ทำไป สลับกับมาดูพิธีเปิดโอลิมปิคไป วิ่งเข้าวิ่งออกอยู่ในห้องนั่นแหละ พิธีเปิดก็สุดยอด ไม่อยากลุกไปไหนเลยจริงๆ แต่หิวอ่ะตอนนั้น) ต้มซักพักก็ใส่น่องไก่ลงไป รอให้ไก่สุก ก็ใส่มะนาวดองลงไปทั้งลูก พร้อมกับน้ำของมันอีกนิดหน่อย ต้มต่ออีกซักพักก็เอาลง พอลองชิมแล้วก็ปรากฏว่า … ขมครับ … ถึงจะไม่ได้ขมมาก และยังพอกินได้ แต่มันก็ไม่ใช่แกงมะนาวดองอย่างที่อยากกิน วันแรกเลยจบด้วยความอิ่มและความเศร้าปนๆกันไป (แต่พิธีเปิดโอลิมปิคนี่สุดยอดดดด!)

วันนี้นี่ก็คิดๆอยู่ในตอนแรกว่าจะแก้ตัวเลยดีไหม กินสองวันติดๆกันเลยนะเนี่ย แต่ก็เอาวะ แก้ตัว … คราวนี้นอกจากใส่หัวไช้เท้าเหมือนเดิมแล้ว ยังเพิ่มดอกคะน้าเข้าไปด้วย ก็ลองดู (แต่ยังไม่มีฟักเหมือนเดิม) ก็ต้มหัวไช้เท้าก่อนเหมือนเดิม ซักพักก็ใส่ดอกคะน้าลงไป ใส่คะนอร์ไก่ลงไป 2 ก้อน จากนั้นก็ใส่ไก่ ซึ่งคราวนี้ใช้เนื้อไก่ล้วนๆไม่มีกระดูก เพราะเริ่มขี้เกียจแทะ พอไก่สุกก็เริ่มเบาไฟลงให้พอแค่อุ่นแกงแต่ไม่ให้เดือด จากนั้นก็ตักน้ำซุปออกมานิดหน่อยใส่ถ้วยแยก จะลองเอามาใส่มะนาวดองดูว่ารสชาติจะออกมาเป็นแบบไหน ปรากฏว่าพอลองใส่น้ำมะนาวดองลงไปแล้วก็รู้สึกว่ารสชาติดีเลยแฮะ (อาจจะไม่ได้ดีแบบตามร้านดังๆทั่วไป แต่ถ้าเทียบกับของเมื่อวานแล้ว ก็เหมือนกับนรกสวรรค์เลยทีเดียว) พอตัวอย่างรสชาติใช้ได้ ก็จะรออะไรอีกล่ะ เทน้ำมะนาวดองลงไปในซุปแบบไม่ยั้งกันเลยทีเดียว (ถึงแม้จะใช้ช้อนตักจากขวดโหล แต่ก็ยังยั้งไม่อยู่ จนเกินเลยไปนิดนึงด้วย)

ผลลัพธ์ของวันนี้คือได้น้ำแกงรสชาติดีทีเดียว ถึงจะเข้มข้นเกินไปบ้างเพราะใส่ลืมยั้ง แต่ก็ถือว่าโอเคในระดับหนึ่ง … สรุปบทเรียนก็คือ อย่าใส่น้ำมะนาวดองตอนน้ำเดือด ให้ใส่แล้วก็ยกขึ้นเสิร์ฟเลย … แต่พวกมะนาวดองทั้งลูกนี่ไม่รู้แฮะว่าจะต้องทำอย่างไรไม่ให้ขม จะใส่ทีหลังเหมือนน้ำของมันก็ไม่ได้ เพราะรสชาติมันก็ยังไม่ทันออกมาจากตัวมะนาวเลย

มะนาวดองสูตรในรูปข้างบนนี่คือปอกเปลือกให้เหลือแค่เปลือกขาวๆ แล้วใส่น้ำเกลือเข้มข้นลงไป จริงๆมีอีกโหลนึงเป็นแบบเทเกลือแห้งๆลงไปถมมะนาวทั้งเปลือก อันนี้ดองไว้นานพอๆกัน แต่ยังไม่ได้เอาออกมาลองเลย โหลข้างบนนี้มันมีกลิ่นดีกว่าก็เลยเอามาลองก่อน

ปล. น้ำมะนาวดองเปล่าๆมันก็อร่อยเหมือนกันนะเนี่ย

วันนี้นั่งทำงานอยู่ที่ห้องสมุดตั้งแต่ช่วงเที่ยงๆ นั่งหันหน้าเข้าหน้าต่าง ก็เห็นฝนตกแล้วก็หยุดให้แดดออก ตกแล้วก็แดดออก มีครั้งนึงก็ตกทั้งๆที่แดดออก หลายครั้งเมฆดำลอยมาแล้วก็ลอยไป ไม่ยอมตก แต่ครั้งนึงก็ตกแบบหนักมากๆ นี่ตอนเขียนอยู่ก็มีเมฆดำ้เกือบเต็มท้องฟ้า หลังจากที่แดดออกมาเป็นชั่วโมง … เอากะมันสิ มาก็ไม่ยอมมาทีเดียว ทยอยๆกันมาซะงั้น ขอให้รอบนี้ไม่ตกเถอะ เพราะหิวข้าว จะกลับไปหาอะไรกินแล้ว

จะว่าไปก็ปั่นทั้งๆที่ฝนตกบ่อยเหมือนกัน ไม่ค่อยกลัว laptop เปียกเพราะมันอยู่ในกระเป๋าที่กันฝนได้พอสมควร ตอนซื้อนี่เลือกแบบที่มันเป็นแบบนี้เลย เพราะรู้ว่าแถวนี้มีทั้งฝน ทั้งหิมะ แถมคนใช้ก็ไม่ค่อยจะหวั่นกับสภาพอากาศแบบนั้นซะเท่าไหร่ ชอบเดินทางตอนที่มันตกอยู่ ยิ่งเป็นหิมะนี่ยิ่งชอบ ชอบอยู่ตอนที่มันตกลงมาเยอะๆ หนักๆ สะใจดี