Sea Sand Song

ครั้งหนึ่งในชีวิต

สมัยเรียนอยู่มัธยมปลาย ตอนนั้นอยู่บ้านหลังเก่า เครื่องคอมพิวเตอร์ที่ใช้ทำการบ้านเป็นเครื่องเดียวกันกับเครื่องที่คนอื่นใช้ทำงาน (เครื่องส่วนรวมนั่นเอง) เพราะฉะนั้นมันจึงตั้งอยู่ชั้น 2 (ห้องนอนอยู่ชั้น 3) ในห้องกระจกมุมสุด เวลาทำงานตอนกลางคืนนั้นมันก็จะเงียบและเป็นส่วนตัวมากๆ (ขนาดเปิดหนังโป๊ได้สบาย)

เวลาทำการบ้านวิชาคอมพิวเตอร์ (เขียนโปรแกรม) ก็ต้องลงมานั่งทำคนเดียวในห้องนี้ ทำงานไปก็จะชอบเปิดเพลงไปด้วย แต่เครื่องคอมพิวเตอร์สมัยนั้นมันช้าและมีเพลงในเครื่องไม่ถึง 10 เพลง (เคยเจอเครื่องคอมฯที่เล่น mp3 แล้วกระตุกไหม?) จึงเอา walkman ที่เป็นเครื่องเล่นเทป มาต่อกับลำโพงแล้วเปิดฟังแทน ซึ่งเทปที่ฟังบ่อยที่สุด ฟังซ้ำไปซ้ำมาทั้งคืน ก็คืออันนี้

Aqua ชุดแรก … ฟังวนไปวนมา ฟังจนร้องได้ทุกเพลง (แต่ไม่รู้ความหมาย) จำจังหวะได้หมด แบบขึ้นมานิดเดียวก็รู้เลยว่าเป็นเพลงของ Aqua

เวลากลับมาได้ฟังเพลงเหล่านี้ใหม่ ก็มักจะทำให้นึกถึงอดีตขึ้นมา เป็นภาพของความเงียบ แสงไฟสลัวๆ มีเพียงเสียงแป้นคีย์บอร์ด กับเพลงจาก walkman อีกเครื่องนึงเท่านั้น

blog นี้ผมจะเปลี่ยนเป็นเขียนเรื่องเบาๆนะครับ ส่วนเรื่องที่มีสาระหน่อย ผมจะย้ายไปเขียนที่ http://panu.me แทน

สาระก็เช่น technical, programming, business, technology –> จะเปลี่ยนไปเขียนที่ http://panu.me
ไร้สาระก็เช่น photography, travel, rant etc. –> จะเขียนอยู่ที่นี่ http://www.seasandsong.com/

ปล. อย่าถามว่าแยกทำไม ตอบไม่ได้เหมือนกัน

ตั้งแต่ Youtube ขึ้นคำแนะนำให้คนใช้ Microsoft IE6 เปลี่ยนไปใช้ browser ตัวอื่น ก็เกิดเป็นแรงกระเพื่อมของการต่อต้านการใช้งาน IE6 ในสังคมอินเทอร์เนตทั้งในต่างประเทศและในไทยเอง ซึ่งนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่มีการลุกขึ้นมาต่อต้านการใช้งาน IE6 และผมเชื่อว่ามันไม่ใช่ครั้งสุดท้ายด้วยเช่นกัน … ซึ่งถ้าให้พูดตรงๆ ผมบอกเลยว่าการต่อต้านนี้เกิดผลในทางปฏิบัติน้อยมาก เพราะอะไร?

คนกลุ่มนึงที่ใช้ IE6 นั้นเป็นเพราะพวกเขาใช้งานจากเครื่องคอมพิวเตอร์ในบริษัท หรือในโรงเรียน ที่ไม่อนุญาตให้ติดตั้งโปรแกรมใดๆลงไป คนกลุ่มนี้ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากใช้งานไปอย่างนั้น ถึงแม้ว่าคนใช้จะรู้สึกต่อต้านการใช้ IE6 สักแค่ไหนก็ตาม (จริงๆแล้วมีวิธีเลี่ยงนะ ใช้ Firefox Portable สิ)

คนอีกกลุ่มคือคนที่ไม่ได้รับรู้ถึงความลำบากในการพัฒนาเว็บให้ใช้งานได้ใน IE6 ของนักพัฒนา โดยที่คนกลุ่มนี้จะรวมทั้งคนที่มีความรู้เรื่องคอมพิวเตอร์ไม่มากนัก ไปจนถึงคนที่มีความรู้พอสมควร แต่ไม่ได้ใส่ใจกับเรื่องนี้ … คนกลุ่มนี้ส่วนมากจะถือความสะดวกของตนเองเป็นหลัก ทั้งที่บางคนมีความรู้พอที่จะไปดาวน์โหลดโปรแกรมและติดตั้ง แต่ก็ไม่ทำ โดยให้เหตุผลว่าขี้เกียจ ไม่รู้จะทำไปทำไม ที่ใช้ๆอยู่ก็ใช้ได้ดีอยู่แล้ว

เว็บที่มีการรณรงค์ต่อต้านการใช้งาน IE6 ส่วนมากมักจะทำตัวเหนียมอาย ไม่กล้าเตือนผู้ใช้แบบแรงๆมากนัก (ซึ่งก็เป็นเรื่องที่ดี การรณรงค์ไม่ควร obtrusive จนเกินไป) โดย deadlock นี้ในความคิดเห็นของผม คงจะคลี่คลายลงด้วยเวลาเท่านั้น

Microsoft Internet Explorer 6 ถูกติดตั้งมากับ Microsoft Windows XP ซึ่งถ้าจะนับช่วงเวลาของการ completely phrase out ของ IE6 ก็ต้องดูจาก Windows XP นี่แหละ จากประสบการณ์ของผม คอมพิวเตอร์เครื่องหนึ่งจะมีอายุประมาณ 6 ปี เริ่มนับเวลาตั้งแต่ Windows XP หายไปจากเครื่องที่ซื้อใหม่ (เอาเข้าจริงๆ ตอนนี้ยังไม่หายเลย ทั้งๆที่ Vista ออกมานานแล้ว จน Windows 7 จะออกอยู่รอมร่อแล้วด้วย) เอาเป็นว่านับเป็นเวลาปัจจุบันละกัน … นับไป 6 ปี ก็เท่ากับว่า IE6 จะหายไปจากเมืองไทยประมาณปี 2015 ซึ่งนี่เป็นการคาดเดาของผม เดี๋ยวต้องมาดูกันว่าจะแม่นแค่ไหน

จากสถิติ Truehits เดือน 6 ปี 2009 ผู้ใช้ IE6 คิดเป็น 46.66%

ห่างหายจากการเขียน blog ไปนานมาก เดี๋ยวนี้เขียน blog อย่างกับเป็นนิตยสารรายเดือนอย่างนั้นแหละ ก็ไม่ใช่อะไรหรอก … (เติมข้ออ้างเอาเอง) จริงๆแล้วช่วงประมาณ 3-4 เดือนที่ผ่านมา ผมทุ่มเวลาให้กับการพัฒนาเว็บไซต์ขึ้นมาอันนึงอยู่ครับ เว็บไซต์นี้คือ “กินข้าวกินปลา” ซึ่งเป็นเว็บไซต์รวบรวมร้านอาหาร ค้นหาร้านอาหาร และเขียนบันทึกให้คะแนนร้านอาหารที่ไปกินมา

ถามว่ามีเว็บรวบรวมร้านอาหารอยู่เกลื่อนกลาดทั่วไปอยู่แล้ว ทำไมยังจะทำขึ้นมาอีก … เพราะเว็บนี้มันไม่เหมือนกับเว็บอื่นๆครับ … ไม่เหมือนยังไง? ผมจะอธิบายเป็นข้อๆละกัน

• เว็บนี้ทุกคนสามารถมีส่วนร่วมได้อย่างที่แทบจะไม่มีเว็บรวบรวมร้านอาหารที่ไหนทำมาก่อน นั่นคือการอนุญาติให้คนที่สมัครสมาชิก (ฟรี) สามารถแก้ไขข้อมูลร้านอาหารได้ตั้งแต่ที่ตั้ง เบอร์โทรศัพท์ รายละเอียดร้านอาหาร การเดินทาง ฯลฯ เสมือนว่าเว็บนี้เป็น Wikipedia สำหรับข้อมูลร้านอาหาร
• เว็บนี้นอกจากจะเน้นเรื่องการรวบรวมร้านอาหารแล้ว ยังเน้นถึงการค้นหาร้านอาหารอีกด้วย โดยระบบการค้นหานั้นจะซับซ้อนกว่าเว็บรวบรวมร้านอาหารทั่วไป ที่มีให้เลือกเงื่อนไขการค้นหาเพียงไม่กี่อย่าง และไม่มีประโยชน์มากนักในสถานการณ์จริง ระบบการค้นหาของเว็บไซต์กินข้าวกินปลาที่คล้ายคลึงกับเว็บอื่นๆมากที่สุด ก็คือการค้นหาด้วยระบบ tag หรือแถบป้าย ซึ่งจะบ่งบอกลักษณะเฉพาะของร้านอาหารตั้งแต่ประเภทอาหาร บรรยากาศ ย่านที่ตั้ง ฯลฯ
• อย่างที่พูดไว้บนหัวข้อข้างต้นคือ เว็บนี้เป็นเว็บที่เน้นถึงการค้นหาร้านอาหาร เพราะฉะนั้น ระบบการค้นหาจึงไม่ได้มีอยู่แค่ระบบเดียวเท่านั้น ระบบอื่นๆเช่น การจัดอันดับ “ร้อยอันดับ” ก็ช่วยให้คนที่เข้ามาในเว็บ สามารถเข้าถึงร้านอาหารที่ต้องการได้ง่ายขึ้น นอกจากนั้นแล้ว ผมยังมีแผนการในอนาคตอีกหลายอย่างที่จะช่วยให้คนที่เข้ามาในเว็บ ได้เจอร้านที่น่าสนใจหรือร้านที่ตัวเองต้องการ ได้ในรูปแบบต่างๆ … ลักษณะการค้นหาและนำเสนอข้อมูลแบบนี้ ผมได้ความคิดหลายอย่างมาจากเว็บไซต์เก็บรูปที่ชื่อ Flickr ซึ่งมีวิธีที่น่าสนใจหลายอย่างในการตอบสนองความต้องการของคนที่อยากจะดูรูปสวยๆ เช่นเดียวกันกับเว็บไซต์กินข้าวกินปลาที่พยายามจะสร้างช่องทางหลายๆช่องทาง เพื่อตอบสนองกับความต้องการของคนที่อยากจะหาร้านอาหารน่าสนใจ
• นอกจากส่วนของการรวบรวมข้อมูลและการค้นหาแล้ว ผมยังทำเว็บไซต์นี้ให้มีส่วนของการเป็นเว็บ Social Network แบบง่ายๆ อีกด้วย นั่นก็เพื่อเป็นฐานในการกระตุ้นการมีส่วนร่วมภายในเว็บไซต์ โดยไม่ใช่เฉพาะการเพิ่มหรือแก้ไขข้อมูลร้านอาหารเท่านั้น ยังรวมไปถึงการเขียนบันทึกและการให้คะแนนร้านอาหารอีกด้วย เพราะข้อมูล 2 อย่างนี้จะเป็นส่วนสำคัญในระบบการค้นหาของเว็บไซต์

นั่นแหละครับ หัวข้อหลักๆที่จะทำให้เว็บนี้ต่างไปจากเว็บอื่นๆทั่วๆไป

ถามว่าผมได้ไอเดียในการทำนี้มาจากไหน … ง่ายๆครับ … ก็เพื่อตอบคำถามสั้นๆ … “แล้วจะไปกินร้านไหนดี?!!”

ตอนนี้สิ่งที่เว็บนี้ต้องการมากที่สุดคือ ขี้ไต้ ครับ … หรือ early adopter … หรือคนกลุ่มเล็กๆที่จะช่วยให้ไฟที่จุดขึ้นมาต่อติด และลุกโชนขึ้นมานั่นเองครับ … (ผมอุปมาอุปมัยเกินไปไหม? เอาง่ายๆ คนที่มาเล่นกับเว็บและบอกต่อนั่นแหละครับ)

เว็บไซต์เปิดให้ลงทะเบียนแล้ว อยากให้ลองไปใช้กันดู … ถ้าใครเจอปัญหาในการใช้งานอะไรก็บอกผมได้เลยนะครับ หรือเขียนไว้ที่ Google Groups ของเว็บไซต์นี้ก็ได้เหมือนกัน