Sea Sand Song

วันนี้เกือบทั้งวันนั่งทำระบบ Wireless ในบ้านตัวเองเสียใหม่ เพราะของเดิมนี่ไม่สมกับเป็นบ้านของเด็กวิศวคอมเลยให้ตาย ที่บ้านมี Router อยู่แล้ว 2 ตัว บวกกับหิ้วกลับมาจากอเมริกาอีก 1 ตัว ก็เลยจะเอามาทำเป็นระบบ Wireless Distribution System (WDS) เพราะมี Linksys WRT54GL อยู่ 2 ตัวที่สามารถลง third-party firmware อย่าง DD-WRT ได้
ระบบเดิม

มี D-Link DSL-G604T ทำตัวเป็น ADSL Modem ประจำบ้าน, Ethernet Switch ไว้สำหรับเครื่อง PC บางเครื่อง และ Wireless Access Point สำหรับชั้น 1
มี Router อีกตัวเป็น Linksys WRT54GL ที่ลง DD-WRT Firmware และทำตัวเป็น Wireless Repeater [...]

[Read more →]

งานนี้เน้นถ่ายคนครับ

Canon EOS 350D 1 ตัว และ 400D 2 ตัว เปลี่ยนกล้องเปลี่ยนเลนส์ถ่ายกันสนุกเลย
Flickr

[Read more →]

น้ำตกสายรุ้ง

อุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย

จุดชมวิวดอยน้ำเพียงดิน

ร้านกาแฟ Coffee Hill เขาค้อ

ติดตามรูปทั้งหมดได้ที่ Flickr หรือ Multiply

[Read more →]

อยู่อเมริกา

อยากได้ของอะไร ก็เปิด Amazon จิ้มๆๆ แล้วของก็มาส่งถึงบ้าน
อยากรู้ข้อมูลของชิ้นไหน ก็เปิดเว็บได้ทั่วไป มีคนเขียนไว้เต็มไปหมด
อยากตามข่าวอะไรเว็บไหน หาสัญลักษณ์ Feed Icon แล้วก็จิ้มไปใส่ Google Reader
ใช้ Firefox ตัวเดียว ท่องเที่ยวได้ทั่ว Internet

อยู่เมืองไทย

อยากได้อะไร ก็ต้องเปิดเว็บกระท่อนกระแท่น แล้วก็ขับรถไปซื้อ
ถึงมีบางเว็บที่มีให้ซื้อทางออนไลน์ได้ ซื้อแล้วก็ต้องไปจุดธูปเทียน ขอให้ของมาส่งได้ด้วยดี และไม่มีปัญหาอย่างอื่นตามมา
ของที่หายากหน่อย หาในเว็บเมืองไทยไม่มี ก็ต้องลองไปเดินห้าง เดินอยู่ประมาณชั่วโมงครึ่งกว่าจะเจอ
เว็บไทยไม่รู้จัก Feed รู้จักแต่ Intro Flash
ใช้ Firefox แล้วเหมือนเป็นพลเมืองชั้นสอง

สรุป อยู่อเมริกา เหมือนเป็นพลเมืองชั้นสองของเค้า แต่เป็นพลเมืองบนโลกอินเทอร์เนตชั้นหนึ่ง … แต่อยู่เมืองไทยนี่กลับกัน เป็นพลเมืองชั้นหนึ่งของประเทศ (เพราะเกิดในไทย มีสัญชาติไทย) แต่เป็นแค่พลเมืองระดับต่ำต้อย ได้แต่ใช้บริการจากเว็บไทยที่ไม่เอาไหน
เบื่อ … เริ่มไม่อยากอยู่ละ

[Read more →]

กลับมาถึงเมืองไทยเรียบร้อยแล้วตั้งแต่เมื่อคืน ก็ใช้เวลาเดินทางทั้งหมด 1 วัน (เกือบๆ 24 ชม.) และถ้าบวกเรื่องความต่างของเวลาไปด้วย ก็ใช้เวลาเดินทางจริงๆวันครึ่งกันเลยทีเดียว
บินออกจากสนามบิน O’Hare ประมาณเที่ยง แล้วก็ไปลงที่สนามบินนาริตะตอนบ่ายสองของที่นั่น ใช้เวลาบินไปประมาณ 13 ชั่วโมง ในระหว่างที่นั่งก็นอนบ้าง อ่านหนังสือบ้าง ดูหนังจบไปเรื่องนึงคือ The Forbidden Kingdom แล้วก็คุยกับคนที่นั่งข้างๆ … จริงๆแล้วต้องบอกว่าคนข้างๆชวนคุยมากกว่า ตอนแรกนี่ก็คุยกันธรรมดา ตามประสาคนที่นั่งข้างๆกัน เค้าเป็นคนเกาหลีที่อพยพมาอเมริกากว่ายี่สิบแล้ว แต่งงานกับคนอเมริกันมีลูกโตๆกัน นี่ก็กลับไปเยี่ยมครอบครัวที่เกาหลี ช่วงกลางๆของการเดินทาง จู่ๆเค้าก็เริ่มถามประมาณว่าคุณเชื่อในพระเจ้าไหม (ผมคิดในใจ “แม่ง… เอาแล้วไง”)
เค้าก็เริ่มพูดถึงว่าพระเจ้าสร้างสรรพสิ่งขึ้นมา เค้าเชื่อในพระเจ้ามาก อย่างโน้นอย่างนี้ ผมฟังและอ่านเรื่องเกี่ยวกับพระเจ้ามาจนพอรู้อะไรๆพอสมควรแล้วน่ะนะ ให้คนอื่นมาพูดให้ฟังอีกนี่น่าเบื่อจะตาย แต่ก็ไม่อยากจะตัดบทไปเลย ก็เลยคุยกับเค้าต่อโดยถามเค้าประมาณว่าอะไรทำให้เค้าเชื่อว่าพระเจ้ามีอยู่จริง
เค้าบอกว่าก่อนนั้นเค้าเป็นคนที่อมทุกข์มาก ไม่มีความสุขในชีวิต เต็มไปด้วยความกังวล ไม่มีความสงบในจิตใจ ตอนนั้นถึงเค้าก็จะไปโบสถ์ทุกอาทิตย์ แต่ก็แค่ไปตามคนอื่นเท่านั้นเอง ตอนที่ไปโบสถ์ เค้าร้องขอพระเจ้าให้ประทานคู่ครองมาให้ ให้เป็นคนที่จะมาขจัดสิ่งเหล่านี้ให้หมดไป มาทำให้ชีวิตเค้ามีความสุขขึ้น ซึ่งอยู่มาวันหนึ่ง เค้าก็ได้จดหมายจากชายแปลกหน้าคนหนึ่ง ชายคนนี้ได้ที่อยู่มาจากเพื่อนของคนที่นั่งข้างๆผม เขียนมาประมาณว่าสนใจ อยากพบคุยกัน เค้าสองคนก็เลยนัดหมายกันไปเจอกันในงานแต่งงานของคนรู้จักของเค้าคนหนึ่ง [...]

[Read more →]