Sea Sand Song » personal

Never be the same again

panuta — Sun, 21 Mar 2010 17:56:50 +0000

วันนี้ไปเดินเซ็นทรัลบางนา กับ iPhone 3GS เครื่องใหม่เอี่ยมที่ยังเห่ออยู่

เดินเล่นเข้าร้าน Asia Books ก็เห็นหนังสือ Simon’s Cat ที่เคยได้ดูวิดีโอมา ลองเปิดดูรูปดู (มันไม่มีตัวหนังสือให้อ่าน) ก็ชอบ อยากได้มาก แต่ยังไม่ตัดสินใจซื้อ หยิบ iPhone ขึ้นมาเปิดโปรแกรมอ่านบาร์โค้ด เพื่อดูว่า Amazon ขายอยู่เท่าไหร่ … $15.84 … คำนวณมาเป็นบาท บวกค่าส่งอีกหน่อย ก็พบว่าซื้อที่นี่ถูกกว่า … แต่เอาไว้ก่อน เก็บเอาไว้ในหนังสือที่อยากได้
เดินไปอีกแถวนึงใน ร้าน Asia Books ก็เจอ Rework ของ Jason Fried ที่กำลังอยากได้ เวอร์ชันใน Asia Books เป็นแบบปกอ่อน ลองเช็คราคาใน Amazon ก็พบว่าใน Amazon ถูกกว่า แถมเป็นปกแข็งด้วย … เก็บไว้ซื้อจาก Amazon ดีกว่า
มองขึ้นมาจากชั้นของ Rework ก็เห็นหนังสือของ Edward De Bono เต็ม 2 แถว!!! ลองเปิดอ่านดูหลายๆเล่มแล้วก็มึนกับตัวหนังสือ … เป็นหนังสือที่หนา และตัวหนังสือเยอะจริงๆ … ไว้ให้พี่ป๊อกช่วยถ่ายทอดเหมือนเดิมแหละดีแล้ว (ฮา)
เดินเล่นแบบไม่มีอะไรทำเข้าร้าน IT City ก็ไปเห็นเมาส์ Microsoft Wireless Mobile Mouse 4000 รูปทรงสวย เหมาะมือ ราคาไม่แพงมาก (1390 บาท) แถมยังเป็น BlueTrack ด้วย (ยังไม่เคยใช้ BlueTrack แต่เค้าว่าดี) ก็เกิดความอยากได้ขึ้นมากระทันหัน … ยังก่อน (บอกตัวเอง) … ดูรอบๆกล่องแล้วมันไม่บอกว่า scroll wheel มันสามารถ tilt ได้รึเปล่า (บิดไปด้านซ้ายขวาเพื่อ scroll ในแนวนอน) … ก็หยิบ iPhone ขึ้นมาหาข้อมูลทันที สรุปว่ามันสามารถทำได้ด้วย … ลองเช็คราคาดูด้วยละกัน IT City อาจจะขายเกินราคาไปเยอะมากๆ ด้วยก็ได้ … สรุปก็เห็นราคาที่อื่นอยู่ประมาณ 1200-1300 ซึ่งก็ไม่ต่างกันเยอะมาก (นับค่ารถ ค่าน้ำมันอะไรนิดหน่อยก็หมดแล้ว) ก็เลยตัดสินใจซื้อมาซะ (เตือนตัวเอง — คราวหน้าอย่าเดินเข้าร้าน IT City พร้อม iPhone ในมือเด็ดขาด)
นั่งเช็คอิน Gowalla ในห้องน้ำ (แต่เช็คอินเป็น เซ็นทรัลบางนา เฉยๆนะ ไม่ใช้ห้องน้ำ)

การมีอินเตอร์เนทให้เข้าได้ทุกที่นี่ … เปลี่ยนชีวิตไปเลยจริงๆ

The History of My Toilet Phone

panuta — Sun, 21 Mar 2010 17:48:37 +0000

มือถือตัวแรกของชีวิตคือ Nokia 3210 (ก่อนหน้านั้นชีวิตก็ไม่เคยมีเพจเจอร์)

ซื้อตอนสมัยก่อนเข้ามหาวิทยาลัย ราคาจำได้เลยคือหนึ่งหมื่น (สมัยนั้นรู้สึกว่ามันแพงมาก!)
เกมงูเป็นเกมที่สนุกที่สุดในโลกแล้ว สถิติของเกมในเครื่องมีเพื่อนเป็นคนเล่น ซึ่งก็ไม่เคยโค่นมันลงได้สักที ทั้งๆที่เป็นเครื่องตัวเอง
จะเปิดเกมขึ้นมาเล่นแทบทุกครั้งที่เข้าห้องน้ำ
ถ้าไม่เปิดเกม ก็จะเปิด sms ขึ้นมาอ่านเล่น
เป็นมือถือที่สามารถส่ง pseudo-animation sms ได้ เนื่องจากการเลื่อนขึ้นลงเวลาดู sms มันจะเปลี่ยนทั้งหน้า
เคยพยายามจะเขียน sms แบบนั้นเองบ้าง แต่ไม่สำเร็จ สุดท้ายก็ reuse ของคนอื่นเหมือนเดิม
เป็นมือถือที่ทนเหมือนสาก

เครื่องที่สองคือ Nokia 6610 ซื้อตอนเริ่มเบื่อๆ เครื่องเก่า สมัยเรียนอยู่ประมาณปี 3 (ได้ล่ะมั้ง)

ในเครื่องก็มีเกมให้เล่นไม่เท่าไหร่ ที่เล่นบ่อยที่สุดก็คือ Bounce ซึ่งก็เล่นจนเคลียร์ไปหลายรอบ ดูรูปของเกมได้ข้างล่าง

สมัยที่เครื่องนี้มันออกมาใหม่ๆจะตื่นเต้นมาก เพราะมันเป็นมือถือจอสีตัวแรกๆ ที่วางขาย ซึ่งสามารถส่ง MMS และฟังวิทยุ FM ได้ด้วย ราคาเปิดตัวของมันก็ซัก 1.6 – 1.7 หมื่นได้ล่ะมั้ง (แพงมาก!) แต่ไม่ได้ซื้อตอนช่วงที่มันเริ่มวางขายหรอก มาซื้อตอนมันเหลือหมื่นนิดๆแล้ว
ทนอย่างกับสาก ไม่ต่างกัน
จำอะไรเกี่ยวกับเครื่องนี้ไม่ค่อยได้แล้วแฮะ

ถัดมาคือ Sony Ericsson w810i ซึ่งก็ซื้อเพราะต้องการหาเครื่องใหม่ พาไปเรียนต่อเมืองนอกด้วยกัน

เป็น Walkman phone ที่มีคนชอบหลายคน แต่ฟังก์ชันฟังเพลงนี่ใช้อยู่ไม่ถึง 10 ครั้ง แล้วก็ไม่ได้ใช้อีกเลย
เกมที่เล่นฆ่าเวลาได้ดีคือ QuadraPop ซึ่งก็จะเล่นแทบทุกครั้งที่เข้าห้องน้ำเช่นเคย
QuadraPop เป็นเกมที่เล่นได้ไม่มีวันเคลียร์ (เล่นไปจนกว่ามันจะตาย) ซึ่งหลายๆ ครั้งจะเล่นได้เป็นเดือนๆ ก่อนจะตาย (เกือบครึ่งปีก็ยังมี)
ตัวเครื่องทนเหมือนกัน แต่ตัว software เคยล่มไปครั้งนึง (แถมล่มวันที่จะต้องไปต่างจังหวัด — วันนั้นเลยไปซื้อมือถือ i-mobile ราคาไม่ถึงพันมาใช้แก้ขัด)
เป็นมือถือที่ทนร้อน ทนหนาว กันมาหลายปี ใช้ไม่เคยรักษา แต่ก็ไม่งอแง
ฟังก์ชันที่คิดไม่ถึงแต่กลับใช้บ่อยคืออัดเสียง จะชอบอัดเพลงที่เพราะ แต่ไม่รู้ว่าเป็นเพลงอะไร (เอามาหาทีหลัง)
บางครั้งก็จะอัดเสียงสนทนาโทรศัพท์ที่สำคัญๆ โดยเฉพาะตอนอยู่ที่อเมริกา ที่ช่วงแรกๆยังฟังใครไม่ค่อยรู้เรื่อง

จากนั้นก็มาเปลี่ยนเป็น Sony Ericsson w595

เครื่อง SE w810i ยังไม่เสีย แต่มีคนต้องการใช้เครื่องรุ่นนั้นทำงาน ก็เลยเอาเครื่องนี้มาแลกแทน
ไม่เคยใช้มือถือแบบ slide มาก่อนเลยในชีวิต ก็ใช้เวลาปรับตัวซักพัก
ตอน slide ขึ้นลงบางทีมันก็รู้สึกเท่ห์นิดๆ (เพราะอะไรไม่รู้)
กล้องห่วยแตก
มีเกม QuadraPop ให้เล่นเหมือนกัน แต่เป็นเวอร์ชันจอใหญ่กว่า ภาพสวยกว่า เล่นได้สนุกน้อยกว่า เพราะปุ่มแบนๆกดเล่นเกมยาก
… แต่ก็ยังเล่นประจำ
มีเกมอื่นๆด้วย แต่ไม่สนุก
ไม่รู้ว่าทนไหม เพราะยังใช้ได้ไม่นาน

แต่น แต่น แต๊น! iPhone 3GS

ต่อแถวตั้งแต่บ่าย 2 โมงครึ่ง เดินออกมาพร้อม iPhone ในมือตอน 6 โมงครึ่ง … เวลา 4 ชั่วโมง ใช้แลกกับบัตรเงินสด iStudio 2000 บาท เอาไว้ซื้อ over-price accessories (ปล. อยู่ใน 100 คนแรกก็เลยได้ 2000 บาท )
ยังดีที่วันนั้นเจอรุ่นน้องที่ทำงานเก่ามาซื้อ iPhone เหมือนกัน เดินเจอกันในงาน Nikon แถวๆนั้น
เคยมี iPod Touch ใช้อยู่แล้ว ก็เลยไม่รู้สึกลำบากมากนักในการเรียนรู้การใช้งาน
แต่มาลำบากสุดๆตอนที่ต้องมานั่งจัดการ Google Contacts ของตัวเอง และให้มัน sync กับ iPhone (ถามว่าทำไมไม่ใส่ลงเครื่องไปตรงๆ … ก็เผื่อจะมีคนซื้อ Motorola Milestone ให้เป็นของขวัญไง)
ไม่รู้สึกว่าเป็นพลเมือง App Store ชั้นสองอีกต่อไป เนื่องจาก iPod Touch ไม่มีกล้อง, GPS และฟังก์ชันโทรศัพท์
การที่สามารถเข้าถึงอินเตอร์เนทได้ตลอดเวลา เหมือนชีวิตได้เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือเลยทีเดียว … ไม่รู้ว่าก่อนหน้านี้ใช้ชีวิตอยู่ได้อย่างไร?
ไม่อยากออกจากห้องน้ำเลย

หมาใจดำ

panuta — Mon, 14 Dec 2009 02:00:31 +0000

อ่าน “ตะลอนแอ่วเหนือ” ของ ipats แล้วเห็นคำว่า “หมาใจดำ” นึกสงสัยก็เลยค้นหาดู และก็พบว่ามันเป็นเหล้าพื้นบ้านจากเชียงใหม่ ที่ทั้งเท่และน่าลอง (ทำความรู้จักกับหมา)

นอกจากมีขายที่เชียงใหม่แล้ว ยังรับส่งทั่วประเทศอีกด้วย

อยากลองเหล้ากล้วยแฮะ

Live Long and Prosper

panuta — Tue, 08 Dec 2009 15:04:41 +0000

from here

Soda Pop Store

panuta — Tue, 01 Dec 2009 01:26:10 +0000

ดูจบแล้วอยากไปร้านนี้มาก ร้านตั้งอยู่ที่ Los Angeles

ภูสอยดาว

panuta — Wed, 23 Sep 2009 07:06:17 +0000

ครั้งหนึ่งในชีวิต

Aqua Aquarium

panuta — Wed, 02 Sep 2009 17:22:01 +0000

สมัยเรียนอยู่มัธยมปลาย ตอนนั้นอยู่บ้านหลังเก่า เครื่องคอมพิวเตอร์ที่ใช้ทำการบ้านเป็นเครื่องเดียวกันกับเครื่องที่คนอื่นใช้ทำงาน (เครื่องส่วนรวมนั่นเอง) เพราะฉะนั้นมันจึงตั้งอยู่ชั้น 2 (ห้องนอนอยู่ชั้น 3) ในห้องกระจกมุมสุด เวลาทำงานตอนกลางคืนนั้นมันก็จะเงียบและเป็นส่วนตัวมากๆ (ขนาดเปิดหนังโป๊ได้สบาย)

เวลาทำการบ้านวิชาคอมพิวเตอร์ (เขียนโปรแกรม) ก็ต้องลงมานั่งทำคนเดียวในห้องนี้ ทำงานไปก็จะชอบเปิดเพลงไปด้วย แต่เครื่องคอมพิวเตอร์สมัยนั้นมันช้าและมีเพลงในเครื่องไม่ถึง 10 เพลง (เคยเจอเครื่องคอมฯที่เล่น mp3 แล้วกระตุกไหม?) จึงเอา walkman ที่เป็นเครื่องเล่นเทป มาต่อกับลำโพงแล้วเปิดฟังแทน ซึ่งเทปที่ฟังบ่อยที่สุด ฟังซ้ำไปซ้ำมาทั้งคืน ก็คืออันนี้

Aqua ชุดแรก … ฟังวนไปวนมา ฟังจนร้องได้ทุกเพลง (แต่ไม่รู้ความหมาย) จำจังหวะได้หมด แบบขึ้นมานิดเดียวก็รู้เลยว่าเป็นเพลงของ Aqua

เวลากลับมาได้ฟังเพลงเหล่านี้ใหม่ ก็มักจะทำให้นึกถึงอดีตขึ้นมา เป็นภาพของความเงียบ แสงไฟสลัวๆ มีเพียงเสียงแป้นคีย์บอร์ด กับเพลงจาก walkman อีกเครื่องนึงเท่านั้น

Lifestyle

panuta — Sat, 29 Aug 2009 14:45:45 +0000

blog นี้ผมจะเปลี่ยนเป็นเขียนเรื่องเบาๆนะครับ ส่วนเรื่องที่มีสาระหน่อย ผมจะย้ายไปเขียนที่ http://panu.me แทน

สาระก็เช่น technical, programming, business, technology –> จะเปลี่ยนไปเขียนที่ http://panu.me
ไร้สาระก็เช่น photography, travel, rant etc. –> จะเขียนอยู่ที่นี่ http://www.seasandsong.com/

ปล. อย่าถามว่าแยกทำไม ตอบไม่ได้เหมือนกัน

The dark age of IE6 will end in year 2015

panuta — Wed, 22 Jul 2009 10:05:18 +0000

ตั้งแต่ Youtube ขึ้นคำแนะนำให้คนใช้ Microsoft IE6 เปลี่ยนไปใช้ browser ตัวอื่น ก็เกิดเป็นแรงกระเพื่อมของการต่อต้านการใช้งาน IE6 ในสังคมอินเทอร์เนตทั้งในต่างประเทศและในไทยเอง ซึ่งนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่มีการลุกขึ้นมาต่อต้านการใช้งาน IE6 และผมเชื่อว่ามันไม่ใช่ครั้งสุดท้ายด้วยเช่นกัน … ซึ่งถ้าให้พูดตรงๆ ผมบอกเลยว่าการต่อต้านนี้เกิดผลในทางปฏิบัติน้อยมาก เพราะอะไร?

คนกลุ่มนึงที่ใช้ IE6 นั้นเป็นเพราะพวกเขาใช้งานจากเครื่องคอมพิวเตอร์ในบริษัท หรือในโรงเรียน ที่ไม่อนุญาตให้ติดตั้งโปรแกรมใดๆลงไป คนกลุ่มนี้ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากใช้งานไปอย่างนั้น ถึงแม้ว่าคนใช้จะรู้สึกต่อต้านการใช้ IE6 สักแค่ไหนก็ตาม (จริงๆแล้วมีวิธีเลี่ยงนะ ใช้ Firefox Portable สิ)

คนอีกกลุ่มคือคนที่ไม่ได้รับรู้ถึงความลำบากในการพัฒนาเว็บให้ใช้งานได้ใน IE6 ของนักพัฒนา โดยที่คนกลุ่มนี้จะรวมทั้งคนที่มีความรู้เรื่องคอมพิวเตอร์ไม่มากนัก ไปจนถึงคนที่มีความรู้พอสมควร แต่ไม่ได้ใส่ใจกับเรื่องนี้ … คนกลุ่มนี้ส่วนมากจะถือความสะดวกของตนเองเป็นหลัก ทั้งที่บางคนมีความรู้พอที่จะไปดาวน์โหลดโปรแกรมและติดตั้ง แต่ก็ไม่ทำ โดยให้เหตุผลว่าขี้เกียจ ไม่รู้จะทำไปทำไม ที่ใช้ๆอยู่ก็ใช้ได้ดีอยู่แล้ว

เว็บที่มีการรณรงค์ต่อต้านการใช้งาน IE6 ส่วนมากมักจะทำตัวเหนียมอาย ไม่กล้าเตือนผู้ใช้แบบแรงๆมากนัก (ซึ่งก็เป็นเรื่องที่ดี การรณรงค์ไม่ควร obtrusive จนเกินไป) โดย deadlock นี้ในความคิดเห็นของผม คงจะคลี่คลายลงด้วยเวลาเท่านั้น

Microsoft Internet Explorer 6 ถูกติดตั้งมากับ Microsoft Windows XP ซึ่งถ้าจะนับช่วงเวลาของการ completely phrase out ของ IE6 ก็ต้องดูจาก Windows XP นี่แหละ จากประสบการณ์ของผม คอมพิวเตอร์เครื่องหนึ่งจะมีอายุประมาณ 6 ปี เริ่มนับเวลาตั้งแต่ Windows XP หายไปจากเครื่องที่ซื้อใหม่ (เอาเข้าจริงๆ ตอนนี้ยังไม่หายเลย ทั้งๆที่ Vista ออกมานานแล้ว จน Windows 7 จะออกอยู่รอมร่อแล้วด้วย) เอาเป็นว่านับเป็นเวลาปัจจุบันละกัน … นับไป 6 ปี ก็เท่ากับว่า IE6 จะหายไปจากเมืองไทยประมาณปี 2015 ซึ่งนี่เป็นการคาดเดาของผม เดี๋ยวต้องมาดูกันว่าจะแม่นแค่ไหน

จากสถิติ Truehits เดือน 6 ปี 2009 ผู้ใช้ IE6 คิดเป็น 46.66%

กินข้าวกินปลา

panuta — Thu, 18 Jun 2009 14:07:18 +0000

ห่างหายจากการเขียน blog ไปนานมาก เดี๋ยวนี้เขียน blog อย่างกับเป็นนิตยสารรายเดือนอย่างนั้นแหละ ก็ไม่ใช่อะไรหรอก … (เติมข้ออ้างเอาเอง) จริงๆแล้วช่วงประมาณ 3-4 เดือนที่ผ่านมา ผมทุ่มเวลาให้กับการพัฒนาเว็บไซต์ขึ้นมาอันนึงอยู่ครับ เว็บไซต์นี้คือ “กินข้าวกินปลา” ซึ่งเป็นเว็บไซต์รวบรวมร้านอาหาร ค้นหาร้านอาหาร และเขียนบันทึกให้คะแนนร้านอาหารที่ไปกินมา

ถามว่ามีเว็บรวบรวมร้านอาหารอยู่เกลื่อนกลาดทั่วไปอยู่แล้ว ทำไมยังจะทำขึ้นมาอีก … เพราะเว็บนี้มันไม่เหมือนกับเว็บอื่นๆครับ … ไม่เหมือนยังไง? ผมจะอธิบายเป็นข้อๆละกัน

เว็บนี้ทุกคนสามารถมีส่วนร่วมได้อย่างที่แทบจะไม่มีเว็บรวบรวมร้านอาหารที่ไหนทำมาก่อน นั่นคือการอนุญาติให้คนที่สมัครสมาชิก (ฟรี) สามารถแก้ไขข้อมูลร้านอาหารได้ตั้งแต่ที่ตั้ง เบอร์โทรศัพท์ รายละเอียดร้านอาหาร การเดินทาง ฯลฯ เสมือนว่าเว็บนี้เป็น Wikipedia สำหรับข้อมูลร้านอาหาร
เว็บนี้นอกจากจะเน้นเรื่องการรวบรวมร้านอาหารแล้ว ยังเน้นถึงการค้นหาร้านอาหารอีกด้วย โดยระบบการค้นหานั้นจะซับซ้อนกว่าเว็บรวบรวมร้านอาหารทั่วไป ที่มีให้เลือกเงื่อนไขการค้นหาเพียงไม่กี่อย่าง และไม่มีประโยชน์มากนักในสถานการณ์จริง ระบบการค้นหาของเว็บไซต์กินข้าวกินปลาที่คล้ายคลึงกับเว็บอื่นๆมากที่สุด ก็คือการค้นหาด้วยระบบ tag หรือแถบป้าย ซึ่งจะบ่งบอกลักษณะเฉพาะของร้านอาหารตั้งแต่ประเภทอาหาร บรรยากาศ ย่านที่ตั้ง ฯลฯ
อย่างที่พูดไว้บนหัวข้อข้างต้นคือ เว็บนี้เป็นเว็บที่เน้นถึงการค้นหาร้านอาหาร เพราะฉะนั้น ระบบการค้นหาจึงไม่ได้มีอยู่แค่ระบบเดียวเท่านั้น ระบบอื่นๆเช่น การจัดอันดับ “ร้อยอันดับ” ก็ช่วยให้คนที่เข้ามาในเว็บ สามารถเข้าถึงร้านอาหารที่ต้องการได้ง่ายขึ้น นอกจากนั้นแล้ว ผมยังมีแผนการในอนาคตอีกหลายอย่างที่จะช่วยให้คนที่เข้ามาในเว็บ ได้เจอร้านที่น่าสนใจหรือร้านที่ตัวเองต้องการ ได้ในรูปแบบต่างๆ … ลักษณะการค้นหาและนำเสนอข้อมูลแบบนี้ ผมได้ความคิดหลายอย่างมาจากเว็บไซต์เก็บรูปที่ชื่อ Flickr ซึ่งมีวิธีที่น่าสนใจหลายอย่างในการตอบสนองความต้องการของคนที่อยากจะดูรูปสวยๆ เช่นเดียวกันกับเว็บไซต์กินข้าวกินปลาที่พยายามจะสร้างช่องทางหลายๆช่องทาง เพื่อตอบสนองกับความต้องการของคนที่อยากจะหาร้านอาหารน่าสนใจ
นอกจากส่วนของการรวบรวมข้อมูลและการค้นหาแล้ว ผมยังทำเว็บไซต์นี้ให้มีส่วนของการเป็นเว็บ Social Network แบบง่ายๆ อีกด้วย นั่นก็เพื่อเป็นฐานในการกระตุ้นการมีส่วนร่วมภายในเว็บไซต์ โดยไม่ใช่เฉพาะการเพิ่มหรือแก้ไขข้อมูลร้านอาหารเท่านั้น ยังรวมไปถึงการเขียนบันทึกและการให้คะแนนร้านอาหารอีกด้วย เพราะข้อมูล 2 อย่างนี้จะเป็นส่วนสำคัญในระบบการค้นหาของเว็บไซต์

นั่นแหละครับ หัวข้อหลักๆที่จะทำให้เว็บนี้ต่างไปจากเว็บอื่นๆทั่วๆไป

ถามว่าผมได้ไอเดียในการทำนี้มาจากไหน … ง่ายๆครับ … ก็เพื่อตอบคำถามสั้นๆ … “แล้วจะไปกินร้านไหนดี?!!”

ตอนนี้สิ่งที่เว็บนี้ต้องการมากที่สุดคือ ขี้ไต้ ครับ … หรือ early adopter … หรือคนกลุ่มเล็กๆที่จะช่วยให้ไฟที่จุดขึ้นมาต่อติด และลุกโชนขึ้นมานั่นเองครับ … (ผมอุปมาอุปมัยเกินไปไหม? เอาง่ายๆ คนที่มาเล่นกับเว็บและบอกต่อนั่นแหละครับ)

เว็บไซต์เปิดให้ลงทะเบียนแล้ว อยากให้ลองไปใช้กันดู … ถ้าใครเจอปัญหาในการใช้งานอะไรก็บอกผมได้เลยนะครับ หรือเขียนไว้ที่ Google Groups ของเว็บไซต์นี้ก็ได้เหมือนกัน