Sea Sand Song

ความเปลี่ยนแปลงสำคัญที่เกิดตามมาหลังจากที่บริษัททำ IPO (Initial Public Offering) ก็คือ เมื่อบริษัทถูกเปลี่ยนมือไปเป็นของผู้ถือหุ้น แทนที่จะเป็นเจ้าของบริษัท เป้าหมายสูงสุดจะถูกเปลี่ยนเป็น “สร้างความมั่งคั่งสูงสุดแก่ผู้ถือหุ้น” (Maximize shareholder value) แทนการเน้นไปที่ลูกค้าหรือผู้บริโภคโดยตรง
เพื่อให้ได้กำไรสูงสุดนั้น บริษัทจะต้องวิเคราะห์ปัจจัยต่างๆที่มีผลกระทบต่อรายได้ เช่น ราคาสินค้า รวมไปถึงปัจจัยที่ส่งผลซึ่งกันและกัน เช่น ราคากับคุณภาพ นำเอาข้อมูลต่างๆเหล่านี้มาวิเคราะห์ทางคณิตศาสตร์ เพื่อหาจุดที่ให้กำไรสูงสุด เช่น หาราคาที่ไม่มากจนทำให้ผู้ซื้อจ่ายไม่ไหว และไม่น้อยจนเกินไปจนไม่คุ้มทุน หรือวิเคราะห์ว่า การเพิ่มความสามารถลงไปในผลิตภัณฑ์ เช่นทำให้เครื่องเล่น MP3 สามารถดูวิดีโอได้ จะส่งผลกระทบกับกำไรอย่างไร เพราะถ้าเพิ่มเข้าไป ก็หมายความว่ามีต้นทุนเพิ่มขึ้น แต่ก็อาจจะขายได้มากขึ้น แต่ถ้าไม่เพิ่ม ก็ขายได้เหมือนกัน เมื่อหักต้นทุนออกจากรายได้ทั้งหมด การไม่เพิ่มอาจจะให้กำไรที่มากกว่าก็ไม่ใช่เรื่องแปลก
ถ้าใครที่เรียนทางสายคอมพิวเตอร์ คงคุ้นกับคำว่า “Optimize” นั่นคือการปรับค่าตัวแปรต่างๆ ให้ได้ผลลัพธ์ที่ดีที่สุด อาจจะเร็วที่สุด เสถียรที่สุด หรือเก็บข้อมูลได้มากที่สุด ก็เป็นเรื่องเดียวกันกับการกำหนดราคา เพิ่มลดความสามารถ ฯลฯ เพื่อให้บริษัทได้กำไรสูงสุดนั่นเอง
ตัวอย่างที่สอดคล้องกับความคิดนี้ก็เช่น ทำไมบริษัทมือถือถึงไม่ผลิตมือถือที่สุดยอดมากๆออกมาในทีเดียว แต่กลับค่อยๆออกมา ค่อยๆเปลี่ยนไปเรื่อยๆ บางเครื่องก็ขาดอะไรไปบางอย่าง ไม่สมบูรณ์แบบซักที ส่วนหนึ่งที่เป็นอย่างนี้ก็เพราะการที่บริษัทค่อยๆเพิ่มความสามารถนั้น [...]

[Read more →]

เวลาทำงานนั้น การเข้าถึงสิ่งที่ตัวเองกำลังทำอยู่ จะส่งผลต่อผลิตผลของงานได้พอสมควรเลยทีเดียวล่ะ นั่นคือเรารับรู้ว่าสิ่งที่เรากำลังทำอยู่นั้นมันเป็นอะไร มันมีประโยชน์แค่ไหน มันทำให้ชีวิตใครดีขึ้น ฯลฯ ซึ่งก็จะทำให้เรารู้ว่าสิ่งที่เรากำลังทำนั้น มันมีคุณค่าของมัน เวลาที่เริ่มรู้สึกเบื่อๆ เหนื่อยๆ นั่งคิดถามตัวเองว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ จะได้มีคำตอบให้กับตัวเอง และสามารถลุยงานต่อไปได้
ตรงนี้คงต้องเป็นหน้าที่ของหัวหน้าที่จะเป็นคนสร้างแรงบันดาลใจอันนี้ เช่น การอธิบายภาพรวมของงานทั้งหมด การเอาผู้ใช้จริงๆมานั่งคุยถึงตัวงาน การพาไปดูสถานที่ ดูงานที่ทำกันจริงๆ การทำให้เห็นและสัมผัสถึงปัญหา เป็นต้น
นอกจากการเข้าถึงตัวงานในระบบโปรเจคแล้ว การเข้าถึงงานในระดับบริษัทก็มีความสำคัญไม่น้อยไปกว่ากัน นั่นคือการทำให้พนักงานสัมผัสได้ถึงเป้าหมายของบริษัท และการเคลื่อนที่ไปยังเป้าหมายนั้นๆ ให้พนักงานรับรู้ว่าบริษัทของตนมีประโยชน์อย่างไร ทำให้อะไรดีขึ้น ฯลฯ ซึ่งมันก็จะทำให้พนักงานไม่รู้สึกว่าตัวเองกำลังทำงานแบบเช้าชามเย็นชาม หรือก้มหน้าก้มตาทำงานในโปรเจคอย่างเดียว … จะเรียกสิ่งนี้ว่าการ “ขายฝัน” ก็ได้ ซึ่งมันไม่ใช่สิ่งเลวร้าย แต่กลับเป็นสิ่งที่ต้องมีเลยทีเดียว
แต่ขายฝันมากไปก็ไม่ดีนะ และการโกหกเพื่อขายฝันก็ไม่ดีเช่นกัน

[Read more →]

กระแสในเรื่องของวัฒนธรรมองค์กรที่มาแรง นั่นคือการเพิ่ม “ความสนุก” เข้าไปในระบบ … ที่ตอนนี้ดูเหมือนจะจำกัดแค่กลุ่มบริษัท Start-Up ในสหรัฐฯ ที่เกิดขึ้นมาเยอะมากๆในช่วงนี้

น่าจะเคยได้ยินคนพูดถึงกันมานานแล้ว กับการทำงานอย่างมีความสุข … แต่ความสุขกับความสนุกมันคนละเรื่องกัน (ถึงจะมาด้วยกันบ้างก็ตามที) และก็ต่างกันมากๆ ในมุมมองของการบริหารจัดการ … ความสุขเพิ่มค่าได้ไม่มากเท่ากับความสนุก
การสร้างกิจกรรมที่ดูเหมือนจะไร้สาระ และแผลงๆ แต่เป็นกิจกรรมที่พนักงานในองค์กรได้มีส่วนร่วม น่าจะเพิ่มคะแนนในส่วนต่างๆขององค์กรได้เป็นอย่างดี เช่น กำลังขวัญ (morale) การประสานการทำงาน การบริหารจัดการกลุ่มย่อย ฯลฯ
อย่างเช่น การแข่งขันทำอาหารโดยแบ่งเป็นทีม … ไม่จำเป็นที่แต่ละคนต้องเป็นมืออาชีพ ขอแค่อยากสนุก ก็ตั้งทีมขึ้นมา จัดแข่งกันเป็นรอบๆ ให้กรรมการตัดสิน … การทำอาหารที่แข่งกับเวลา ต้องอาศัยการมีส่วนร่วมกับระหว่างคนในทีม หัวหน้าทีมก็ต้องมีความสามารถในการบริหารจัดการ และควบคุมสถานการณ์ที่อาจจะเกิดขึ้น การเตรียมตัว ก็ต้องมีการระดมความคิด การแสดงความคิดเห็นของแต่ละคนในทีม … มันอาจจะไม่ได้ออกมาสมบูรณ์แบบตั้งแต่ครั้งแรก แต่การได้มีโอกาสทำ ก็ทำให้ความสามารถเหล่านี้ได้มีโอกาสปรับปรุง
เกมสนุกๆ ที่อาจจะจำกัดกับกลุ่มผู้ชาย ก็คือการทำสงครามด้วย Nerf Gun ซึ่งเป็นปืนที่ยิงลูกกระสุนโฟมออกมา … ใช้ออฟฟิศที่ทำงานกันตอนกลางวัน มาเป็นสนามรบในตอนกลางคืน โต๊ะทำงานเป็นที่กำบัง ทางเดินเป็นเส้นทางการบุก [...]

[Read more →]