Sea Sand Song

เที่ยวเกือบตาย

วันอาทิตย์ที่ Chicago มีงาน Chicago Air and Water Show ที่ชายหาดแถวๆในเมือง งานเริ่ม 9 โมง ก็ตั้งหน้าตั้งตาออกไปตั้งแต่ 7 โมงครึ่ง ไปเจอกับคนมากมายมหาศาล (ที่ตอนสายๆคนก็ยิ่งมากขึ้นไปอีก) เดินวนๆไปปักหลักอยู่ริมน้ำตรงที่มีคอนครีตยื่นออกไป ตรงนั้นก็มีคนถ่ายรูปอยู่ 2-3 คนด้วย ยืนๆนั่งๆอยู่กันตรงนั้นกันตั้งแต่งานเริ่ม 9 โมงเช้า จนไปถึง 4 โมงเย็น!!! ทรหดอดทนมาก แดดร้อนสุดๆ ไม่มีร่ม ไม่มีแว่น ยืนถ่ายรูปอยู่อย่างนั้น มีแวบให้คนอื่นฝากกระเป๋ากล้องแล้วเดินไปซื้อน้ำเปล่าขวดเล็กขวดละ $3 บ้าง (แพงเชี่ย!) พองานจบก็กลับห้องเพื่อไปจัดกระเป๋าเตรียมตัวไป New York เช้าวันรุ่งขึ้น

กลับมาถึงห้องนี่จานชามที่ยังไม่ได้ล้างก็เต็มอ่าง เสื้อผ้าก็ยังไม่ได้ซัก กระเป๋าก็ยังไม่ได้จัด แผนเที่ยวก็ยังไม่ได้เตรียมแบบละเอียด (วางไว้แค่คร่าวๆ) แถมทั้งตัวนี่ก็แสบไปหมดเพราะว่าโดนแดดเผามาทั้งวัน (โดยที่ไม่ได้ทาครีมกันแดดเลยแม้แต่น้อย)

อย่างแรกๆเลยคือล้างจาน ยังล้างไม่ทันหมดก็เริ่มๆเอาเสื้อผ้าไปซัก (คือที่ต้องซักก็เพราะว่ามันจะไม่มีใส่ไปเที่ยว 5 วัน) ระหว่างนั้นก็เอาน้ำเย็นมาใส่น้ำส้มสายชูกับน้ำแข็งมาทาผิวตรงที่มันไหม้ (แบบว่าเพิ่งไปหาจากอินเทอร์เนตดูเลยว่าถ้าโดน sun burn ต้องทำยังไง) ซึ่งก็คิดว่าได้ผลพอสมควร คือมันไม่ได้หายไหม้หรอก แต่ก็แสบน้อยลงเยอะ ก็จัดการทุกอย่างที่ว่ามาข้างต้นเสร็จประมาณ 4 ทุ่มได้ จากนั้นก็ไปมหาวิทยาลัยเพื่อจะไปพิมพ์รายการ และเอกสารที่ต้องใช้ กลับมาถึงห้องเกือบๆเที่ยงคืน จัดการโน่นนี่อีกนิดหน่อยถึงซักตีหนึ่งก็ไปนอน … พรุ่งนี้ต้องตื่นตี 3!!!

เครื่องบินออกประมาณ 6 โมง แต่ก็ต้องออกจากห้องตั้งแต่ตี 4 เพราะต้องใช้เวลาเดินทางนิดหน่อย บวกกับเวลาที่ต้องใช้ที่สนามบินด้วย … รวมเวลานอนตามทฤษฎีแล้วก็คือ 2 ชั่วโมง แต่เอาเข้าจริงๆก็นอนได้แค่ประมาณชั่วโมงเดียว นอนไม่ค่อยหลับเท่าไหร่ เพราะกังวลกับหลายๆอย่าง

ตื่นมาตี 3 เอาของบางส่วนที่เหลือยัดใส่กระเป๋าแล้วก็รอรถ taxi มารับ ตอนที่ check in ที่สนามบินก็เพิ่งรู้ตอนนั้นว่าสายการบิน United เรียกเก็บค่ากระเป๋าอีก $15 ต่อหนึ่งกระเป๋า! (ไม่ใช่กระเป๋าเพิ่มเติม เป็นกระเป๋าทุกใบเลย) ไม่มีการบอกล่วงหน้า ไม่มีรวมไปกับค่าตั๋ว ทำแบบนี้นี่มันสุดๆไปเลย ฮึ่ม! จากนั้นก็ไปนั่งรอข้างใน หาอะไรกินนิดหน่อยแต่ก็กินไม่ลงเลย ให้ตาย … ขึ้นไปบนเครื่องก็เจอกับปัญหาอีกคือนั่งแล้วปวดหลังมาก จะนอนก็นอนไม่หลับ นั่งทรมานอยู่อย่างนั้นไป 2 ชั่วโมง (เป็นการนั่งเครื่องที่ทรมานที่สุด ถึงแม้จะเป็นแค่ 2 ชั่วโมง)

ไปถึง New York ก็นั่งรถเมล์เข้าเมืองไปที่ Times Square เพื่อจะเอาบัตร New York Pass แล้วก็นัดเพื่อนไว้ที่นั่นด้วย แต่เพื่อนมาสายกว่าที่คิดไว้ ก็เลยแวบเข้าไปกิน McDonald ก่อน (เริ่มจะกินอะไรได้บ้างละ) แล้วก็นั่งรถไฟไปโรงแรม

ตอนนั้นนอกจากยังปวดหลังอยู่แล้ว ก็เริ่มจะปวดขาด้วยเพราะเดินสะพายเป้หนักๆตลอดเวลา สรุปอาการคือ นอน 1 ชั่วโมง, ปวดหลัง, และปวดขา นั่นคือยังไม่ทันได้เริ่มเที่ยวเลย!

เดี๋ยวมาเขียนต่อตอนช่วงที่เริ่มเที่ยวแล้ว