Sea Sand Song

อีกสองเดือนจะย้ายประเทศแล้ว ช่วงนี้ก็ต้องเริ่มเตรียมหลายๆอย่าง … หลายอย่างจริงๆ

ตั้งใจจะไปเปลี่ยนชื่อเจ้าของเบอร์โทรศัพท์จากชื่อน้องสาว เป็นชื่อตัวเอง เพื่อเวลาปิดจะได้ปิดด้วยตัวเองได้ และเวลาขอเงินมัดจำคืนจะได้เป็นเช็คชื่อตัวเอง แต่หลังจากพยายามหลายหน ก็เปลี่ยนไม่สำเร็จ

เมื่อปีก่อนน้องสาวก็ไปยื่นเรื่องขอเปลี่ยนไว้แล้ว แต่ผมก็ไม่ได้ไปติดต่อขอรับช่วง (คือเจ้าของต้องยื่นขอปล่อยเบอร์ก่อน และคนรับช่วงก็ต้องไปติดต่ออีกทีเพื่อโอนเบอร์มาเป็นของตัวเอง) พอไปติดต่อขอรับช่วงที่ร้าน T-Mobile พนักงานก็บอกว่ามันเลยกำหนดมาแล้ว ต้องให้เจ้าของเบอร์ติดต่อมาอีกที (เค้ามีกำหนด 30 วัน นี่ล่อไป 6 เดือน) น้องผมกลับไปเมืองไทยแล้ว แต่ถามพนักงานดู เค้าก็บอกว่าติดต่อทางโทรศัพท์อย่างเดียวได้

โอเค ก็เลยให้น้องโทรมาที่ Customer Service และปล่อยเบอร์เรียบร้อย ผมก็โทรไปที่ Customer Service เพื่อจะขอรับช่วง แต่ปรากฏว่าคนที่จะมารับช่วงต้องผ่าน credit check ซะก่อน ซึ่งผมก็บอกว่าผมเป็นนักเรียนต่างชาติ ไม่มีคะแนนอะไรอย่างนั้นหรอก … เค้าก็ยืนยันว่าต้องเช็ค ก็เลยล้มเหลวไป

จริงๆแล้วผมก็มี SSN แล้วน่ะนะ เพราะช่วงนี้ก็มีฝึกงาน รับเงินเดือน แต่เพิ่งได้เลขมาไม่กี่วัน มันไม่มีประวัติอะไรทั้งสิ้น … คิดอีกทีก็ว่าจะลองดู เลยโทรไปอีกรอบ แต่คุยอยู่ดีๆก็ถูกตัดสาย อารมณ์เสีย ก็เลยออกไปทำเรื่องที่ร้านดีกว่า

พอไปที่ร้านก็ถูกบอกว่าต้องทำเรื่องผ่านทางโทรศัพท์เท่านั้น (แม่ง!) ก็เลยโทรจากที่ร้านนั่นเลย (ใช้โทรศัพท์ของร้านด้วย) คุยไปจนถึง credit check อีกครั้ง ก็บอกเลข SSN ของตัวเองไป … แต่ก็ไม่ผ่าน เพราะอะไรไม่ทราบได้ พนักงานในสายก็ไม่ช่วยเหลืออะไรเท่าไหร่ เซ็งสุดๆ ก็เลยยกเลิกความตั้งใจซะ

คือจริงๆแล้ว คุยกับพนักงานมา เค้าก็บอกว่าปิดทางโทรศัพท์ได้ น้องสาวไม่ต้องมาที่ร้าน และน้องผมยังมีบัญชีธนาคารอยู่ที่นี่อยู่ด้วย พอเช็คมา ก็เอาเข้าบัญชีนั้นซะ … อืม ไม่เปลี่ยนก็ได้ฟระ!

วันนี้ก็เพิ่งไปขอเงินคืนจากมหาวิทยาลัย เพราะผมมีเงินเหลืออยู่ในบัญชีของมหาวิทยาลัย … ทำเรื่องเสร็จก็ต้องรออังคารหน้าถึงจะได้เช็ค เพราะเค้าจะออกเช็คแค่วันนั้นเท่านั้น

ตั๋วเครื่องบินก็ซื้อเรียบร้อยแล้ว Chicago – Narita – Bangkok ราคา $809.00 (ปีก่อนซื้อไป $665.00 สายการบิน United เหมือนกันด้วย) ตอนเลือกนี่พยายามเลือกเครื่องบิน Boeing 777 เพราะมันลำใหญ่กว่า 747 และจะมีทีวีส่วนตัวด้วย นั่งนานๆจะได้มีอะไรทำมากขึ้น

ตอนจะซื้อ เริ่มแรกเลยก็หาราคาตั๋วจากเว็บ Kayak.com ก่อน แล้วค่อยลองโทรไปถาม agency ดูว่าตรงนั้นราคาเท่าไหร่ ดูแล้วราคาก็ไม่ต่างกันมาก แค่ 10-20 เหรียญ ถ้าซื้อจากเว็บนี่ได้เลือกที่นั่งด้วยตัวเอง ก็เลยซื้อจากเว็บไปดีกว่า … Kayak.com นี่เป็นแค่เว็บสำหรับค้นหาตั๋วจากเว็บอื่นๆอีกที ซึ่งเว็บที่ผมซื้อจริงๆนั้นก็คือ Vayama.com

เว็บ Vayama นี่มีหน้าจอให้เลือกที่นั่งสวยทีเดียว ผมก็เลือกนั่งริมหน้าต่างเพราะชอบดูวิว ซึ่งเอาเข้าจริงๆ เวลาส่วนมากก็ต้องปิดเอาไว้ เพราะมันเป็นเที่ยวบินแบบข้ามคืน … คือมันข้ามคืนตามเวลาของร่างกาย ถึงข้างนอกนี่แดดจ้า แต่ข้างในเครื่องบินก็จะปิดไฟมืด ให้คนนอน ถ้าสะเออะไปเปิดนี่อาจโดนด่า และถูกโยนออกจากเครื่องบินได้

เว็บ Vayama นี่ชาร์จค่าบริการไป $10 แต่ผมก็ลองไปจองจากเว็บ United ตรงๆ มันก็ไม่มีตัวเลือกราคาประมาณนี้นะ มีแต่ $2000 ขึ้น ซึ่งส่วนมากจะบินกลับไปทางยุโรป ผ่าน Heathrow อะไรประมาณนี้

ยังมีอะไรที่ต้องทำอีกเยอะ เช่น ปิดบริการแก๊ส ไฟฟ้า เคเบิลทีวี อินเตอร์เนท ห้องเช่า และยังต้องซื้อของ และส่งของบางส่วนกลับไปทางเรืออีก อ้อ! ต้องจัดการขายของในห้องออกไปด้วยนะเนี่ย