กระแสของกาลเวลาไหลไปอย่างไม่เคยหยุดนิ่ง พัดพาทุกอย่างเคลื่อนที่ไปตามมัน … แต่ในบางครั้งโดยที่เราไม่รู้ตัว ก็มีคนถูกพัดหลุดออกจากกระแส และสงบนิ่งอยู่ริมฝั่ง กลายเป็นช่วงเวลาพักผ่อนของเขาเหล่านั้นที่ปราศจากกาลเวลาและความทรมานอีก เพียงปล่อยให้คนที่ยังอยู่ในกระแส ได้รำลึกถึงเท่านั้น …
จะรำลึกถึงตลอดไป … หั่วม่า
และคนที่ยังอยู่ในกระแสก็ยังต้องว่ายต่อไป รอจนกว่าจะถึงเวลาพักผ่อนของเราบ้าง … ก็เท่านั้นเอง
1 response so far ↓
1 mameou // May 13, 2008 at 8:06 am
เสียใจด้วยค่ะ
Leave a Comment