จริงอยู่ที่พอถึงจุดหนึ่ง หน้าที่คนเราก็เปลี่ยน แต่การที่คนๆนึงจะขึ้นไปถึงจุดนั้นเนี่ย มันต้องเป็นแบบ “ความสามารถ” ถึง ไม่ใช่ “เวลา” ถึง อย่างที่หลายๆที่จะชอบใช้ แบบว่าทำงานมาซักพักแล้วก็โปรโมตตำแหน่งให้ โดยที่ไม่ดูว่าคนนั้นเหมาะกับตำแหน่งที่ถูกโปรโมตรึเปล่า

โปรโมตช้าก็ว่าถ่วงเวลา โปรโมตเร็วก็เป็นที่อิจฉาของคนอื่น … ก็ต้องทำให้เป็นที่เข้าใจกันทั้งบริษัทเลยว่า คนๆนึงจะถูกโปรโมตได้เนี่ย เพราะอะไร

และมันก็ไม่ควรจะเป็นแบบตัดฉับด้วย แบบโปรโมตทันทีเลย มันควรจะเป็นแบบคาบเกี่ยวกัน นั่นคือคนๆนั้นเข้าไปมีส่วนร่วมในหน้าที่อีกหน้าที่หนึ่งมาซักพักแล้ว และทุกคนก็เห็นว่าทำได้ดี จึงโปรโมต … อะไรอย่างนี้

บริษัทบางที่ๆแบ่งชัดเจนว่าคนนี้ต้องทำอันนี้ คนนั้นต้องทำอันนั้น อย่างโปรแกรมเมอร์ธรรมดานี่ไม่ควรมีส่วนในการออกแบบ หรือการเก็บ requirement อะไรแบบนี้นี่เป็นเรื่องที่ “ผิด” … ควรให้ทุกคนมีโอกาสเลือก side-experience ที่ตัวเองอยากเรียนรู้ และให้ลองพัฒนาตัวเองเป็นเวลาซักพัก อาจจะปีสองปี ซึ่งอาจจะไม่ต้องนานขนาดนั้นถ้าคิดว่าตัวเองไม่เหมาะ ซึ่งก็ลองเปลี่ยนไปเป็นอย่างอื่นก็ได้ที่คิดว่าเหมาะกว่า แต่สำคัญคือไม่ควรปิดกั้นการก้าวล้ำหน้าที่ตรงนี้

ที่เขียนข้างบนว่าไม่ควรให้โปรแกรมเมอร์ออกแบบเองเนี่ย นั่นคือไม่ให้ไปทำกันเอง เรื่องพวกนี้มันสำคัญขนาดที่ไม่ควรให้คนที่ไม่รู้ว่ามีประสบการณ์แค่ไหนมาลอง ควรจะจับกลุ่มกับคนที่มีหน้าที่เฉพาะ แล้วค่อยๆดูว่าทำได้แค่ไหน

… จริงๆน่าจะเขียนเป็นอีก entry นึงเลยนะเนี่ย