จากกรณีที่เด็กมีเพศสัมพันธ์ก่อนวัยอันควร และถึงขนาดทำอนาจารบนรถเมล์นั้น … จะว่าเป็นเรื่องใหม่ก็เป็นเรื่องใหม่ จะว่าเป็นเรื่องเก่าก็เป็นเรื่องเก่า ขึ้นอยุ่กับว่าจะมองแบบไหน … ผมว่ามันเป็นเหล้าเก่าใน package ใหม่มากกว่า
มันเป็นเหล้าที่ถูกบ่มมาเรื่อยๆ ดีกรีแรงขึ้นเรื่อยๆ ผู้หลักผู้ใหญ่ก็พยายามจะยับยั้ง แต่จากที่เห็นก็น่าจะรู้ว่ามันไม่ได้เกิดผลเท่าไหร่นัก … อย่างน้อยก็ไม่เท่ากับที่หวังๆกันเอาไว้
ปัญหาของการแก้ปัญหามันอยู่ตรงไหน? … ในความคิดผม ผมมองว่ามันอยู่ที่ตัวของคำว่า “ปัญหา” นี่แหละ … เราไปมองว่ามันเป็นปัญหา มันก็เป็นปัญหา ถ้าเรามองเป็นเรื่องปกติ มันก็ไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไป
เราต้องไปดูว่าสิ่งที่เราเป็นห่วงจริงๆจากกรณีเหล่านี้คืออะไร … เราห่วงที่ตัวเด็ก หรือเราห่วงที่วัฒนธรรม (หรือเราอิจฉา?) … ถ้าห่วงที่ตัวเด็ก กลัวเกิดปัญหาเด็กกำพร้า เด็กเสียการเรียน เด็กไม่มีอนาคต ฯลฯ ตรงนี้มันแก้ได้อีกทาง นอกเหนือไปจากการห้ามไม่ให้เด็กมีเพศสัมพันธ์เลย ซึ่งเป็นทางที่ง่ายกว่าเยอะซะด้วยสิ
แต่ถ้าห่วงกันที่วัฒนธรรม … นั่นคือห่วงตัวเองใช่ไหม? … เพราะตัวเราเองนี่แหละที่เป็นคนกำหนดวัฒนธรรมขึ้นมา เป็นคนที่อยากเห็นบางอย่าง และไม่อยากเห็นบางอย่างในสังคม … เมื่อเห็นคนอื่นทำอะไรขัดกับที่ตัวเองต้องการ ก็พูดเอาวัฒนธรรมมาอ้าง บอกว่ามันขัดกับศีลธรรมอันดีงาม แต่จริงๆแล้วมันเป็นการปกป้องจิตใจส่วนลึกของตัวเองต่างหาก
ในหลายประเทศก็เริ่มมองสิ่งเหล่านี้ในมุมต่างกันออกไป แทนที่จะห้าม ก็เป็นการไม่ส่งเสริมแทน และก็หาวิธีป้องกันกับปัญหาต่างๆพวกเด็กกำพร้า การทำแท้ง โดยเน้นที่ปัญหาตรงๆ ไม่อ้อมไปที่คำว่าวัฒนธรรม
ผมไม่ได้สนับสนุนให้เด็กวัยรุ่นมีเพศสัมพันธ์ก่อนวัยอันควรนะครับ ยังไงมันก็ไม่ใช่เรื่องที่น่าทำเท่าไหร่ … แต่ผมสนับสนุนให้ผู้หลักผู้ใหญ่มองออกจากกรอบของวัฒนธรรมบ้าง แก้ปัญหาอีกแนวทางหนึ่ง การไปหมกมุ่นอยู่กับคำว่าวัฒนธรรมอันดีงาม ไม่ได้ช่วยอะไรให้ดีขึ้นมา นอกจากแค่ทำให้หนังสือพิมพ์ขายดีขึ้นเท่านั้นเอง
“วัฒนธรรมที่ไม่เปลี่ยนแปลง คือวัฒนธรรมของประเทศที่ตายไปแล้ว”
8 responses so far ↓
1 aoyoyo // Feb 15, 2008 at 8:03 pm
เห็นด้วยค่ะ แต่กำลังคิดว่า ถ้าสมมติว่าเราเป็นผู้ปกครองเด็กๆ เหล่านั้น แล้วเอิ่ม … เราไม่อยากให้เด็กมีเพศสัมพันธ์ก่อนวัยอันควร (วัยไหนควร วัยไหนไม่ควร นี่เราก็กำหนด) เพราะว่าเราห่วงเด็ก หรือห่วงตัวเอง (กลัว) หรือทั้งสองอย่างปนๆ กัน
เรายังไม่ลูกอาจจะยังไม่รู้ว่าคนเป็นพ่อแม่จะรู้สึกอย่างไร คนที่เขามาพูดปาวๆ ว่า “อย่าทำอย่างนั้น” เพราะเขามีครอบครัว มีลูก และเข้าใจปัญหามากกว่าเราก็ได้
2 ABZee // Feb 16, 2008 at 11:36 am
aoyoyo: ผมคิดว่าไม่ใช่คนมีลูกทุกคนจะออกไปพูดปาวๆแบบนั้นนะครับ และใช่ว่าคนไม่มีลูกจะไม่มีหัวคิด ไม่อย่างนั้นก็ออกกฏหมายให้คนไม่มีลูกห้ามมีส่วนเกี่ยวข้องกับพฤติกรรมเด็กไปเลยสิ
ผมเคยคุยเรื่องนี้กับคนรุ่นพี่รุ่นพ่ออยู่หลายคน แต่ละคนใช้ล้วนใช้ความรู้สึกตัวเองเป็นตัวตัดสินใจ ซึ่งเป็นสิ่งที่น่าจะถูกแล้วเพราะทุกคนนั้นย่อมมีความคิดที่แตกต่างกันได้ แต่ที่ผมไม่ชอบมากคือ คนหลายๆคนเหล่านั้นเอาเหตุผลแย่ๆมาอ้างให้ตัวเองดูดี เช่น เหตุผลที่ตัวเองมีอายุมากกว่า หรือเหตุผลที่ตัวเองนั้นมากจากตระกูล “ไทย” กว่า
ผมคิดว่า ความต้องการผลักดันตัวเองให้เข้าไปอยู่ในสังคมผุ้มีวัฒนธรรม ทำให้คน(แย่ๆ)ต้องสร้างกรอบเพื่อให้ตัวเองนั้นดูแตกต่าง
3 aoyoyo // Feb 16, 2008 at 2:28 pm
@ABZee แค่มองมุมที่ต่างออกไปค่ะ เพราะที่บ้านมีพ่อแม่ที่ กระทั่งลูกแก่ป่านนี้แล้วยังคอยเป็นห่วงทุกขณะจิต แล้วท่านทั้งสองมักจะบอกเสมอๆ ว่า “ไม่ลองเป็นพ่อแม่คนบ้างไม่รู้หรอก”
4 SE7EN // Feb 18, 2008 at 1:58 am
เคยดูอ.หมอที่ออกสอนเพศศึกษา กับที่สอนเรื่องให้รู้จักบุญคุณพ่อแม่น่ะ ที่ชอบเปิดวิดิโอตอนคลอดลูกให้ดู จำชื่อท่านไม่ได้ (รายการชูรักชูรสก็มี)
ร่างกายน่ะพร้อมแล้ว แต่อย่างอื่นล่ะ พร้อมมั้ย?
ท่านบอกว่า “ที่บอกว่าเพศสัมพันธ์ก่อนวัยอันควรนั้น น่าจะเรียกว่า ก่อนเวลาอันควรมากกว่า”
เพราะวัยน่ะถึงแล้ว วัยเจริญพันธุ์
เอาแค่ตามในข่าว แค่นี้ก็ผิดที่ผิดเวลาแล้ว มันเกิดจากวุฒิภาวะส่วนบุคคลรึเปล่า?
เด็กที่บอกว่าจะมีเซ็กซ์หรือไม่ก็เป็นสิทธิ์ส่วนบุคคล จิ๋มของหนูครูไม่เกี่ยว
คิดอีกทีก็เกือบจะคล้อยตามแล้วนะ
แต่ถ้าวุฒิภาวะยังไม่ถึง ยังไม่พร้อมที่จะรับผิดชอบผลกระทบที่จะตามมาจากเพศสัมพันธ์ ผู้ใหญ่ถึงได้ห้ามนักห้ามหนา
เรื่องวัฒนธรรมคงไม่เท่าไรหรอกมั้ง แต่น่าจะเป็นห่วงผลกระทบ “ทางสังคม” มากกว่า (กว้างไปอีกล่ะ ขี้เกียจค่อ ขอจบแต่เพียงเท่านี้)
เป็นห่วงเรื่องความรู้เรื่องเพศสัมพันธ์ของเยาวชนนี่แหละ เช่น อะไรนะ ข้างนอกแล้วจะไม่ท้อง? ไม่ติดโรค
ไม่ชอบใส่ถุง สารพัดความเชื่อผิดๆ
น่าจะเอาให้ดูรูปพวก STD (sexual transmitted disease)ทั้งหลาย เป็นไส้กรอกชัสมาเลย
รักสนุก ระวังจะทุกข์ถนัด
5 panuta // Feb 18, 2008 at 12:23 pm
ผมว่ามันเป็นการห่วงตัวเองกับห่วงเด็กไปพร้อมๆกันนะ และบางทีมันก็แยกกันไม่ค่อยออกว่าอันนี้มันเป็นการห่วงตัวเองหรือห่วงเด็ก เช่นบอกว่าอยากให้ลูกเรียนเก่ง นั่นคืออยากให้ลูกเรียนเก่ง และเป็นหน้าเป็นตาให้พ่อแม่ มันเป็นอะไรที่แยกลำบาก เช่นเดียวกับเรื่องเพศสัมพันธ์อันนี้
และก็เหมือนกันกับคำว่า “อย่าทำอย่างนั้น” … ผมว่ามันเกิดขึ้นจากทั้งพื้นฐานความคิดของพ่อแม่ และเกิดจากความเข้าใจที่มีมากกว่า อย่างไรก็ตาม มันก็ไม่ได้เป็นแบบนี้กันทุกคน อย่างที่คุณ ABZee ว่า … เพียงแต่ถ้าเราดูแค่ในประเทศไทย เราคงจะเห็นพ่อแม่ที่ต่อต้านเรื่องนี้ซัก 95% ได้ล่ะ ในขณะที่ถ้าเราไปดูในอีกวัฒนธรรมนึง อาจจะเป็น 50-50 ก็ได้ใช่มั้ยครับ
เรื่องความเข้าใจ ก็คงอย่างที่ Se7en พูดถึง นั่นคือผู้ใหญ่มีความรู้ แต่ไม่ยอมสอนเด็ก โดยอ้างว่ายังไม่ถึงเวลา ซึ่งเวลาก็ไม่รู้จะถึงเมื่อไหร่ แล้วพอมันถึงเวลาจริงๆ มีพ่อแม่กี่คนที่จะมาบอกว่า “โอเค ถึงเวลาแล้ว มาเรียนรู้กัน” … ตอนนั้นเราก็เรียนรู้จากแหล่งอื่นไปเรียบร้อยแล้ว
6 Nan // Mar 6, 2008 at 3:53 am
เอิ่ม ก็ถูก อย่างที่ทุกคนว่า แต่ที่เรามีเอกลักณ์ของความเป็นเราก็เพราะวัฑนธรรมของเรา ถ้าหากเราไปเอาอย่างวัฑนธรรมของเขาเราก็จะไม่มีความเป็นเราอีกต่อไป อีกอย่างหนึ่งคำว่า “วัฑนธรรม” หมายถึง “สิ่งที่ทรงไว้ซึ่งความเจริญ” เหมือนเราเคยพูดกันว่าคนนั้นคนนี้มีวัฑนธรรม ประเทศนั้นประเทศนี้มีวัฑนธรรม ก็หมายความว่า เป็นคนมีความเจริญ เป็นคนดี ซึ่งตรงข้ามถ้าหากเราพูดว่า คนนั้นเป็นผู้ใม่มีวัฑนธรรม ก็หมายถึง เป็นผู้ที่ขาดความดี(ไม่ดี)นั้นอง ฉะนั้นผูใหญ่จึงให้เรารักษาวัฑนธรรมให้ดี เพราะมันจะเป็นมรดกที่ดีต่อใปถึงลูกหลานของเรานั้นไง อิ อิ อิ
7 แนน // May 4, 2008 at 7:47 am
อยากถามว่า ตอนที่มีเพศสัมพันธ์อะ แล้วเรามั่ยรู้ว่าประจำเดือนมาอะ อยู่ดีไกมีเลือดประจำเดือนไหลอออกมา ท้องมั้ยค่ะ รู้สึกเจ็บช่องคลอด ปวดเจ็บท้องเวลาไอ เป็นไข้ทับฤดูป่าวค่ะ
8 ต้นก้าว // Oct 30, 2008 at 1:30 am
มโนธรรมเป็นตัวยกมนุษย์ให้สูงกว่าสัตว์
เห็นด้วยกับการยอมรับการเปลี่ยนแปลงของวัฒนธรรม
แต่ต้องเพื่อสิ่งที่ดีขึ้น
ไม่ใช่เสื่อมลง
ช่วยกันกำหนดวัฒนธรรมใหม่ที่ดีขึ้นก็น่าจะดีกว่า…
อึมครึมอยู่ในวัฒนธรรมเก่าที่ไม่รู้ว่าเป็นวัฒนธรรมที่ดีหรือเปล่า
Leave a Comment