เวลาทำงานนั้น การเข้าถึงสิ่งที่ตัวเองกำลังทำอยู่ จะส่งผลต่อผลิตผลของงานได้พอสมควรเลยทีเดียวล่ะ นั่นคือเรารับรู้ว่าสิ่งที่เรากำลังทำอยู่นั้นมันเป็นอะไร มันมีประโยชน์แค่ไหน มันทำให้ชีวิตใครดีขึ้น ฯลฯ ซึ่งก็จะทำให้เรารู้ว่าสิ่งที่เรากำลังทำนั้น มันมีคุณค่าของมัน เวลาที่เริ่มรู้สึกเบื่อๆ เหนื่อยๆ นั่งคิดถามตัวเองว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ จะได้มีคำตอบให้กับตัวเอง และสามารถลุยงานต่อไปได้
ตรงนี้คงต้องเป็นหน้าที่ของหัวหน้าที่จะเป็นคนสร้างแรงบันดาลใจอันนี้ เช่น การอธิบายภาพรวมของงานทั้งหมด การเอาผู้ใช้จริงๆมานั่งคุยถึงตัวงาน การพาไปดูสถานที่ ดูงานที่ทำกันจริงๆ การทำให้เห็นและสัมผัสถึงปัญหา เป็นต้น
นอกจากการเข้าถึงตัวงานในระบบโปรเจคแล้ว การเข้าถึงงานในระดับบริษัทก็มีความสำคัญไม่น้อยไปกว่ากัน นั่นคือการทำให้พนักงานสัมผัสได้ถึงเป้าหมายของบริษัท และการเคลื่อนที่ไปยังเป้าหมายนั้นๆ ให้พนักงานรับรู้ว่าบริษัทของตนมีประโยชน์อย่างไร ทำให้อะไรดีขึ้น ฯลฯ ซึ่งมันก็จะทำให้พนักงานไม่รู้สึกว่าตัวเองกำลังทำงานแบบเช้าชามเย็นชาม หรือก้มหน้าก้มตาทำงานในโปรเจคอย่างเดียว … จะเรียกสิ่งนี้ว่าการ “ขายฝัน” ก็ได้ ซึ่งมันไม่ใช่สิ่งเลวร้าย แต่กลับเป็นสิ่งที่ต้องมีเลยทีเดียว
แต่ขายฝันมากไปก็ไม่ดีนะ และการโกหกเพื่อขายฝันก็ไม่ดีเช่นกัน

1 response so far ↓
1 diizember* // Dec 29, 2007 at 1:05 pm
พูดถึงขายฝันมากไป
ตัวอย่างของการขายฝันก็็้ ะเดย์ ไง
ชัดเจน
เด็กไทยก็ซื้อฝันกินกัน หวานหอม
Leave a Comment