Sea Sand Song

เมื่อคืนได้ดูหนังเรื่อง “พลอย” ซึ่งเป็นหนังของเป็นเอกเรื่องที่สองที่มีโอกาสได้ดู (เรื่องแรกคือเรื่องรักน้อยนิดมหาศาล) ให้สรุปคือเป็นหนังที่น่าดูมากๆ มันไม่ได้สนุกตื่นเต้น แต่ก็เปี่ยมไปด้วยอารมณ์ ความรู้สึก ที่บางคนถ้าเคยผ่านมาก่อน ก็จะสัมผัสมันได้อย่างเต็มๆ

ฉากทะเลาะกันระหว่างวิทย์กับแดงนี่ฟังไปก็หัวเราะไป คือมันไม่ได้ตลกเลย ไม่มีใครเล่นมุขอะไร ทั้งตัวนักแสดง และบทภาพยนต์ แต่ตลกเพราะว่า ผมเข้าใจแทบจะทุกคำพูด ทุกปฏิกิริยาตอบกลับ อารมณ์ความรู้สึกของการโต้เถียงกันแบบนั้น … มันไม่ใช่การทะเลาะแบบโวยวายเหมือนในละคร ไม่ได้เต็มไปด้วยการกระทำที่ดูเสแสร้งและเกินเหตุ … มันเป็นฉากทะเลาะกันที่ผมเข้าถึงมากที่สุดฉากนึงเลย (แต่กลับหัวเราะ ฮ่าๆ)

อาจจะดูว่ามันเป็นหนังแนวๆ ยิ่งกำกับโดยผู้กำกับแนวๆหน้าของประเทศไทย (คนที่ทำผมมึนๆ งงๆ กับเรื่องรักน้อยนิดมหาศาล และไม่มีความคิดอยากดูเรื่องคำพิพากษาของมหาสมุทร) แต่กับหนังเรื่องพลอยนี่ เป็นเพราะมันหยิบยกประเด็นเรื่องความรักทั่วๆไปขึ้นมา ก็เลยทำให้ผมเข้าถึงมันได้พอสมควร

ผมชอบตัวละครที่ชื่อพลอยในเรื่อง เป็นผู้หญิงตรงๆ ไม่เสแสร้ง แต่ก็ไม่ก้าวร้าว ไม่ขวานผ่าซาก … ผู้หญิงแบบนี้มีไม่เยอะเท่าไหร่

ปล. ฝากเพลงนี้ให้ทุกคนที่เผลอปล่อยให้คนอื่นมาเป็นเจ้าชีวิตตัวเองโดยไม่รู้ตัว

… อย่าให้ใครเขาเป็นเจ้าชีวิตเธอ นะคนดี เพราะเราเกิดมาในโลกแห่งเสรี