Sea / Sand / Song

วันนี้วางแผนออกไปซื้อจักรยานที่ Wal-Mart ก็ต้องนั่งรถเมล์สาย 305 ไปลงที่สี่แยกใกล้ๆ จากนั้นก็เดินอีกนิดนึงเข้าไป สาย 305 นี่เป็นสายที่ไม่เลยนั่งเลย ทั้งๆที่วิ่งอยู่แถวๆเมืองที่อยู่ และเป็นสายที่ผ่านมหาลัยด้วย (แต่ไม่ผ่านห้องพัก) พอออกจากห้อง ก็เดินไปขึ้นรถอีกถนนนึง ยืนๆ นั่งๆ รอซักพักใหญ่เลยกว่ารถจะมา ตรงที่ป้ายก็มีคนรอสายนี้เป็นเพื่อนด้วย (เค้าถามว่าสายนี้มายัง ก็เลยรู้) รถวิ่งไปซักพักนึง มันก็เลี้ยวผิดไปจากที่คิดเอาไว้ (คิดเอาเอง) แทนที่รถจะตรงไป กลับเลี้ยวขวาซะงั้น ก็ลองนั่งดูท่าทีอยู่ซัก 3-4 ป้ายก่อน แล้วในที่สุดมันก็เลี้ยวซ้ายเข้าถนนที่ถึงแม้จะไม่ตรงกับที่คิดไว้ตอนแรก แต่ก็ไปได้เหมือนกัน ก็เลยนั่งต่อ ยังไม่ลง (ก่อนมันจะเลี้ยวก็ลุ้น “เลี้ยวสิๆๆ” 555)

จากนั้นรถเมล์ก็มีวกเข้าไปจอดตรงป้ายรถไฟด้วย ตอนแรกนึกว่ามันสุดสถานีแล้ว เราอาจจะขึ้นผิดฝั่ง ต้องขึ้นอีกฝั่งถึงจะไปลง Wal-Mart ได้ เห็นคนในรถลงกันเยอะด้วย แต่ก็เห็นบางคนยังไม่ลง (คนขับไง เอ้ย! ไม่ใช่ 555) ก็เลยตัดสินใจนั่งต่อ (แต่ก็ลุกทำท่าจะลงแล้วนะ แต่ก็นั่งต่อ คนข้างๆก็งงๆว่าไอ้นี่มันเป็นอะไร)

นั่งต่ออีกแป๊บเดียว ก็ถึงจุดที่ต้องการลง พอลงเสร็จ ข้ามถนนเดินไป Wal-Mart ก็เห็นรถเมล์ที่ตัวเองเพิ่งลงเมื่อกี๊ขับวกเข้าไปใน Wal-Mart จอดแทบจะติดกับประตูทางเข้า … โอย เจ็บใจ ไม่รู้ว่ามันมีป้ายอยู่ตรงนั้นด้วย แต่ก็ไม่เป็นไร เดินไม่ไกลเท่าไหร่ … เดินไปอีกแป๊บนึง รถเมล์นั่นก็เลี้ยวสวนผมที่กำลังเดินอยู่พอดีเลย ถ้าคนในรถจำผมได้ ก็คงมองแล้วนึกในใจว่า “ไอ้โง่” แน่นอน 555 ไม่รู้นี่หว่า

เข้าไปใน Wal-Mart ก็ดิ่งไปซื้อจักรยานเลย เล็งรุ่นไว้ตั้งแต่อยู่ที่ห้องแล้ว เป็นจักรยานนี่ห้อ Next มีเกียร์ 18 จังหวะ ขนาดล้อ 26″ มี 2 ล้อ ล้อหน้ากับล้อหลัง (555) มองๆแล้วก็นึกขึ้นได้ว่าต้องซื้อตัวล๊อคด้วยนี่หว่า ก็เลยเดินไปหยิบตัวล๊อคจักรยาน แล้วพอหยิบจักรยานมาลองๆดู เห็นล้อมันแบนๆ ไม่มีลม ก็เลยต้องเดินไปหยิบที่สูบลมมาอีกอัน จากนั้นก็ลากจักรยานนั่นไปที่ cashier และวางลงบนแท่น cashier เอ้ย! หยิบแค่ barcode ให้เค้า scan ก็พอ 555

มาถึงตรงนี้ อาจจะยังมีคนสงสัยอยู่ว่าผมจะแบกขึ้นรถเมล์กลับหรอ … เปล่า … ซื้อแล้วก็ปั่นกลับเลยสิ จะแบกขึ้นรถเมล์ทำไม (แต่เพื่อความกระจ่าง รถเมล์ที่นี่มีที่วางจักรยานอยู่หน้ารถเมล์ ทำให้เราสามารถเอาจักรยานของเราวางตรงนั้น แล้วตัวเราก็เดินขึ้นรถเมล์ได้ เจ๋งมั้ยล่ะ)

เนื่องด้วยล้อมันแบน ก็เลยยังขี่ไม่ได้ แต่มีที่สูบลมแล้วจะกลัวอะไร นอกจากว่าจะใช้ที่สูบไม่เป็น 555 นั่นแหละ ใช้ที่สูบไม่เป็น … ผมลากจักรยานออกมาหน้า Wal-Mart แล้วก็ลงมือสูบอยู่ตรงนั้นน่ะแหละ แกะเอาที่สูบออกมา ครอบแล้วลองสูบลมเข้าไป มันก็รู้สึกว่าลมมันไม่เข้า ลองๆอยู่แป๊บนึง กำลังว่าจะเปิดวิธีใช้ดู แต่ก็มีพนักงาน Wal-Mart มาถามว่ามีอะไรให้ช่วยไหม ด้วยความหยิ่งในศักดิ์ศรี ก็เลยตอบไปว่า สูบลมไม่เป็นคร๊าบ ช่วยหน่อย … เค้าลองดู แล้วก็บอกให้ดันแท่งสีดำๆตรงที่สูบด้วยเวลาครอบ เพื่อล๊อคที่สูบกับรูเอาไว้ ลมจะได้เข้า … อ่อ … เค้าก็ยังช่วยสูบให้ด้วย ล้อนึง :-p … ก้มๆทำกันอยู่ ก็มีพนักงานอีกคนมาดู แล้วก็บอกว่า เดี๋ยวขอยืมไปสูบจักรยานของเค้าด้วยสิ ผมก็ไม่มีปัญหา มันไม่สึกหรออะไรหรอก หลังจากสูบของตัวเองทั้ง 2 ล้อเสร็จก็ให้เค้ายืมสูบ เค้าสูบอยู่แป๊บนึงก็คืน ผมก็แพ๊คใส่กล่องใหม่ เอาใส่ถุงแล้วก็แขวนกับจักรยาน ขี่จักรยานกลับห้องอย่างสำราญใจ … ซักพัก … หลังจากนั่นก็เหนื่อย โอย ระยะทางระหว่างห้องกับ Wal-Mart จะว่าใกล้ก็ใกล้ จะว่าไกลก็ไกล ถ้าให้ขี่จักรยานนี่ก็ขี่เหนื่อยเหมือนกันนะ -_-

ปล. วันนี้โทรไปตามเจ้าของห้องเรื่องปัญหาในห้อง เค้าก็บอกว่าเดี๋ยวพรุ่งนี้จะมาทำชักโครกให้ แต่ตู้เย็นเดี๋ยวเค้าต้องโทรไปนัดช่าง … ซักพักใหญ่ ช่างก็โทรมานัดเวลา เร็วสุดที่เป็นไปได้คือวันที่ 6 กันยายน!! โอ้! พระเจ้าช่วย อีกอาทิตย์นึง!! ต้องอยู่แบบไม่มีตู้เย็นอีกอาทิตย์นึง?! … เอาเหอะ ก็อยู่ได้แหละ หนักกว่านี้เจอมาแล้ว แค่นี้มันเรื่องเล็ก … โอ้แม่เจ้า! อาทิตย์นึง!!

ปล. จากหัวข้อว่า “จักรยานสีแดง” มันสีแดงจริงๆครับ สีแดงแรงฤทธ์เลยทีเดียว

ปล. ถ้าใครจำได้ จริงๆแล้วเมื่อก่อนผมก็ขี่จักรยานอยู่ คันเก่าเป็นของพี่ที่อยู่ที่นี่น่ะ ยืมเค้ามาใช้ นี่ก่อนจะกลับไทยก็คืนเค้าไป แต่ที่ไม่อยากยืมอีก เพราะของพวกนี้ผมใช้แบบไม่ค่อยรักษา มีเป็นของตัวเองจะดีกว่า จะได้ใช้ได้เต็มที่ไม่ต้องเกรงใจ