Sea / Sand / Song

วันนี้ไปช่วยถ่ายรูปให้เพื่อนในงานวันซ้อมรับปริญญาของจุฬาฯมา แต่ก็อยู่ถึงแค่บ่ายโมงกว่าๆ เพราะตอนบ่ายสองมีนัดไปดูละครใบ้ Pantomime In Bangkok ซึ่งจัดที่หอประชุม AUA แถวราชดำริ … ก็เดินออกจากจุฬาฯไปขึ้นรถไฟฟ้า BTS ที่สยาม เพื่อจะไปลงสถานีราชดำริ พอเดินขึ้นไปรออยู่ตรงชานชลา ก็มีคนมาถามว่าจะไปสุรศักดิ์ต้องรอตรงไหน ผมก็เงยหน้าขึ้นไปดูป้ายที่ตัวเองรออยู่ เขียนว่าสนามกีฬาแห่งชาติ! ก็รู้เดี๋ยวนั้นว่าตัวเองรอผิดที่! แต่ก็ทำเฉยๆ บอกเค้าไปว่า ต้องลงไปข้างล่างนะครับ ไปทางสะพานตากสิน … พอบอกเสร็จ และเห็นเค้าเดินลับไปแล้ว ตัวเองก็แอบเดินไปอีกข้าง เพื่อลงไปรออยู่ตรงจุดเดียวกับที่เพิ่งบอกเค้า 555 … ยืนรอๆอยู่ตรงนั้น (ในใจก็ภาวนาอย่าให้เค้าเจอ เดี๋ยวจะสงสัย หรือถึงขั้นตกใจ 555) ก็มีฝรั่งคนหนึ่งมาถามว่าสะพานควายไปทางไหน โอ้! ถามได้ถูกคนมาก (ตูเพิ่งยืนรอผิดที่) ก็หันไปมองๆป้ายรอบๆ แล้วก็บอกไปว่า ต้องขึ้นไปข้างบนนะ และไปยืนรอด้านนั้น … จนรถมา ขึ้นและไปลงที่ราชดำริ ไปถึงก่อนเค้าเริ่มแสดงแค่ 10 นาที วิ่งเหนื่อยน่าดู (เพราะว่าไปรอผิดที่น่ะแหละ เลยสายไปหน่อย)

จบการแสดง เดินไปขึ้นรถไฟฟ้ากับเพื่อนเพื่อจะไปหาอะไรกินที่สยาม ตอนนั้นฝนตกพอดี เลยหาอะไรกินใน Paragon แทน (ก็ไปกินร้านกัลปพฤกษ์) พอกินเสร็จ เดินไปเป็นเพื่อนๆ ถึงที่จอดรถ แล้วก็ขอให้ไปส่งที่สถานี BTS อันไหนก็ได้ให้หน่อย … เพื่อนก็ไปส่งให้ที่สถานีราชดำริ … ก็ขึ้นรถไปลงที่สยาม เพื่อจะได้ไปต่ออีกสาย ไปลงอ่อนนุช … พอถึงสยาม ก็เดินลงบันไดเลื่อนไปข้างล่าง แล้วก็เห็นรถมาพอดี ก็เลยวิ่งไปขึ้นรถ แล้วก็นึกว่า โชคดีจริงๆ ไม่ต้องรอนาน … พอขึ้นเสร็จ ประตูปิด แล้วก็นึกๆในใจ … ตูขึ้นผิดฝั่งนี่หว่า ทันใดนั้นก็มีเสียงใสๆ ประกาศตอกย้ำความโง่ว่า “สถานีต่อไป ราชดำริ Next Station Ratchadamrhi” … อะไรจะง่าวขนาดนั้นเนี่ย … ก็กลับมาที่ราชดำริอีกที เดินลงบันไดมา แล้วก็เดินไปขึ้นอีกฝั่ง เลือกฝั่งอยู่ไกลๆยาม เพราะตอนแรกขึ้นฝั่งนั้น มีสบตายามด้วย ถ้ายามเห็นก็คงจำหน้าได้ 555 … ก็ขึ้นรถมาสยามต่อ เดินลงอีกที แต่รอถูกฝั่ง ขึ้นถูกคันจนได้ …

ตลอดเวลาตั้งแต่กินข้าวเสร็จ ฝนก็ตกหนักตลอดเลย จนมาถึงอ่อนนุชฝนก็ยังตกอยู่ … รออยู่ตรงอ่อนนุชแป๊บนึง ฝนก็ไม่มีทีท่าว่าจะซาลง เลยตัดสินใจ ลุยมันไปเลยดีกว่า … กล้องถ่ายรูปไม่กลัวเปียก เพราะว่ากระเป๋ามีที่คลุมให้ แต่ตัวนี่สิไม่มีร่ม หรือถุงพลาสติคซักอัน ก็เลยเอากระดาษที่ได้จากงานละครใบ้ มาบังๆแค่หัว แล้วก็ใช้วิธีตามหลัก Mega Clever คือเดินเอาจะเปียกน้อยกว่า (เพื่อนบอกมา ไม่เคยดู) … ไปจนถึงรถ แล้วขับกลับบ้าน และก็มานั่งเขียนบ่นอยู่นี่แหละ … เฮ้อ! เหนื่อย

อ้อ! ตอนเช้าก็ต้องรอ BTS ตั้งเกือบ 20 นาที เพราะรถขัดข้อง และคนก็แน่นชานชลา จนเค้าต้องปิดไม่ให้คนเข้าไปเพิ่งด้วย