วันเสาร์ที่ 17 มีนาคมที่จะถึง เป็นวัน Saint Patrick’s Day เค้ามีจัดงานใน Chicago ซึ่งจะมีการย้อมสีแม่น้ำ Chicago ให้เป็นสีเขียวด้วย! พร้อมกับมีพาเหรด แต่วันนั้นก็มีเรียนพอดีเลย … โดดครับ ฮ่าๆๆ ชวนเพื่อนที่เรียนด้วยกันโดดด้วย

พูดถึงย้อมสีแม่น้ำแล้ว นึกไปถึงซอยบ้านเก่าผม มันเป็นบ้านในโรงงาน ซึ่งซอยที่โรงงานผมอยู่นั้นมีโรงงานอีกหลายโรงอยู่ในซอยเดียวกัน ข้างๆถนนในซอยมันจะมีคูน้ำเล็กๆ กว้างประมาณ 2 เมตรได้ มันเป็นคูน้ำที่ อย่าได้คิดว่าจะลงไปเล่นได้เด็ดขาดเลย เพราะโรงงานเกือบทุกโรงจะปล่อยน้ำเสียลงในคูน้ำอันนี้ บวกกับขยะที่พวกมักง่ายโยนทิ้งลงไป เลยทำให้มันเป็นคูน้ำที่น่ากลัวที่สุดเท่าที่ผมเคยเจอเลยทีเดียว … แถวนั้นมันเป็นโรงงานทอผ้าน่ะครับ บางวัน บางโรงงานก็ปล่อยน้ำเสียที่เป็นสีๆออกมา ย้อมสีของคูน้ำอันนั้นเป็นสีต่างๆ สีแดง สีส้ม สีเขียว สีม่วง แทบจะไม่ซ้ำกันเลยในแต่ละวัน … เคยคิดอยู่ว่า ถ้าใครตกลงไป ต้องตายทันทีแน่นอน ฮ่าๆๆ

นั่นเป็นเหตุการณ์ในวันปกติ วันไหนฝนตกหนักๆ น้ำในคูนั่นมันก็เอ่อล้นขึ้นมาท่วมไปทั้งซอย ใครต้องเดินในซอยก็คันขากันยิกๆล่ะ … ผมย้ายออกจากบ้านในโรงงานนั้นมา 8 ปีได้แล้ว ปัจจุบันนี้คูน้ำนรกนั่นก็ยังอยู่ แต่ไม่รู้แฮะว่าวันนี้มันเป็นสีอะไร

จะว่าไปผมไม่เคยไปสุดซอยบ้านเก่าผมเลย เชื่อไหม? (ซอยลึกหลายกิโลฯมาก) … อืม ชักอยากรู้เหมือนกันแฮะว่าสุดซอยนั้นมันจะมีอะไร ได้ยินว่ามันไปถึงทะเลเลย … ไม่ได้พูดเล่นนะ บ้านผมอยู่สมุทรปราการ ติดทะเลอยู่แล้ว แต่ไม่ต้องไปนึกถึงหาดทรายสวยๆหรอกนะ มันเป็นป่าโกงกางซะส่วนใหญ่ … คิดถึงทะเลเมืองไทย คิดถึงเสม็ด คิดถึงหาดแสงเทียน อยากไปนั่งโต๊ะริมทะเลเวลากลางคืน กินเบียร์เย็นๆ บรรยากาศเงียบๆ เปิดเพลงเฉลียงฟัง … อ๊ากกกกก!!! ไปจินตนาการทำไม …